Rynek soi dryfuje horyzontalnie przy słabnącym oleju i rosnącym eksporcie z Brazylii

Kontrakty terminowe na soję notowane są nieco wyżej, podczas gdy na cały kompleks coraz mocniej wpływają słabszy olej sojowy, odporna śruta i rekordowo wysoki eksport z Brazylii. Krzywa cen pozostaje łagodnie rosnąca w czasie, co sygnalizuje komfortową podaż w najbliższym terminie, ale bez wyraźnej nadwyżki. Notowania są obecnie silnie zależne od nagłówków: pogłoski o ponownych zakupach Chin wspierają Chicago, podczas gdy pogoda i przepływy eksportowe ograniczają potencjał wzrostowy. Globalny rynek soi znajduje się w fazie konsolidacji. Najbliższe kontrakty na soję na CBOT utrzymują się w okolicach równowartości środkowego poziomu 380‑kilku EUR/t, z umiarkowanymi wzrostami na większości kontraktów z terminem 2026–28. Dla kontrastu, kontrakty na olej sojowy na CBOT korygują niżej wzdłuż krzywej, podczas gdy śruta sojowa lekko zyskuje, co wskazuje, że marża przerobu jest obecnie wspierana bardziej przez śrutę niż olej. Jednocześnie Brazylia ma w czerwcu wysłać ponad 15 mln ton soi, co podkreśla obfitość podaży fizycznej mimo doniesień o rosnącym popycie. Dla nabywców w Europie i regionie Morza Czarnego przekłada się to na stabilne, ale wrażliwe na nagłówki ceny płaskie w najbliższych dniach.

Ceny i struktura krzywej

Kontrakty terminowe na soję na CBOT wykazują łagodny wzrost od lipca 2026 (≈1 134 US¢/bu) w kierunku końca 2027–29 (≈1 100–1 180 US¢/bu), przy lekko dodatnich zmianach na najbliższych seriach w ciągu dnia (+0,15–0,20%). Kontrakt z dostawą w listopadzie 2026 notowany jest w okolicach 1 151,5 US¢/bu po wzroście o 2,25¢, co potwierdza ostatnie umocnienie nowych zbiorów.

W segmencie produktów olej sojowy na CBOT znajduje się pod presją: lipiec 2026 spada o ok. 0,8% do 70,98 US¢/lb, a krzywa systematycznie mięknie w kierunku końca 2028–29 w okolice 59–60 US¢/lb. Śruta sojowa, przeciwnie, pozostaje zasadniczo stabilna do lekko wyższej: lipiec 2026 notuje około 304,60 USD/t (-0,07% w ciągu dnia, ale wyżej w ujęciu tygodniowym), a kontrakty z odroczonym terminem do 2028 roku notują niewielkie wzrosty.

Po przeliczeniu na EUR (przy założeniu ~1 EUR = 1,08 USD) oznacza to orientacyjne poziomy równoważne futures na poziomie około:

Oferty fizyczne odzwierciedlają ten spokojny, lecz względnie twardy rynek terminowy: ukraińska soja bez GMO CPT Odessa jest wskazywana na poziomie około 0,399 EUR/kg (~399 EUR/t) na 17 czerwca, nieznacznie powyżej poziomu z ubiegłego tygodnia, podczas gdy soja FOB Odessa ostatnio handlowana była w pobliżu 0,343 EUR/kg (~343 EUR/t). Soja US No. 2 FOB Gulf wyceniana jest w okolicach 0,66 EUR/kg (~660 EUR/t), a pochodzenie indyjskie i chińskie utrzymuje premię w segmentach jakościowych i specjalistycznych.

Czynniki podaży i popytu

Notowania terminowe i globalne przepływy wskazują na komfortową, ale aktywną stronę podażową. Eksporterzy brazylijscy znacząco podnieśli prognozy wysyłek na czerwiec: ANEC szacuje obecnie, że w tym miesiącu Brazylia wyśle 15,31 mln ton soi, o około 1 mln ton więcej niż w poprzedniej prognozie tygodniowej i około 11% powyżej wolumenów z czerwca 2025. To umacnia rolę Brazylii jako dominującego dostawcy w obecnym oknie podażowym.

Po stronie popytu nastroje poprawiły się po pojawieniu się nowych pogłosek o ponownym zainteresowaniu Chin zakupami amerykańskiej soi, co pomogło podnieść kontrakt listopadowy na CBOT o około 1% w dniu 16 czerwca. Oficjalne potwierdzenia pozostają jednak ograniczone, a ostatnie prognozy władz nadal zakładają nieco niższy import soi do Chin w 2026 roku w porównaniu z rokiem ubiegłym, ponieważ Pekin promuje wyższą krajową produkcję roślin oleistych. W efekcie popyt eksportowy jest wspierający, ale jeszcze niewystarczająco silny, by zniwelować poduszkę podażową z Ameryki Południowej.

Na rynku krajowym w Chinach kontrakty DCE No. 1 na soję pozostają w wąskim przedziale: kluczowy kontrakt na wrzesień 2026 zamknął się na poziomie 4 726 CNY/t (-0,3%), a najbliższe serie także zanotowały lekkie spadki. Taka uporządkowana korekta sugeruje, że lokalna podaż jest obecnie oceniana jako wystarczająca, zgodnie z doniesieniami o stopniowych wzrostach produkcji roślin oleistych.

Marże przerobu i spready produktowe

Obecny układ cen soi, śruty i oleju podkreśla zmianę wewnątrz kompleksu sojowego. Olej sojowy na krzywej CBOT traci około 0,5–1,0% w ujęciu dziennym na większości kontraktów 2026–27, przedłużając szerszy trend osłabienia związany z komfortową dostępnością olejów roślinnych i słabnącym entuzjazmem wobec biopaliw. Z kolei krzywe śruty sojowej są płaskie lub lekko rosnące, a kontrakty z terminem 2027–28 zyskują do 1% względem poprzedniego zamknięcia.

To rozwarstwienie wspiera marże przerobu: utrzymują się one bardziej dzięki śrucie niż olejowi, zwłaszcza że sektory hodowlane nadal w dużej mierze opierają się na śrucie sojowej jako kluczowym źródle białka. Połączenie tańszego oleju i stabilnej śruty zachęca do utrzymania wysokiego przerobu w kluczowych hubach, zwiększając dostępność obu produktów i ograniczając potencjał silniejszej zwyżki cen surowej soi.

Pogoda i kondycja upraw

Najnowsze komentarze rynkowe podkreślają generalnie sprzyjające warunki pogodowe w amerykańskim pasie upraw Midwest, które w ostatnim tygodniu okresowo wywierały presję na notowania soi. Aktualne prognozy nadal wskazują na przeważnie korzystne warunki do końca czerwca, wspierając oczekiwania, że „uprawy ’26 ponownie rozwijają się dobrze” i ograniczając premię pogodową w wycenach rynkowych.

W Brazylii zbiór głównej kampanii 2025/26 jest w zasadzie zakończony, a uwaga przesuwa się z ryzyka pogodowego na logistykę eksportową. Brazylijskie agencje szacujące zbiory nadal opisują łączną produkcję soi jako obfitą, co jest spójne z silnymi projekcjami eksportu. W rezultacie krótkoterminowe obawy pogodowe mają dla kształtowania cen mniejsze znaczenie niż nagłówki popytowe i ruchy kursów walut.

Perspektywy i strategia handlowa

Przy dużej podaży brazylijskiej w drodze, łagodnych prognozach pogody w USA i jedynie wstępnych oznakach silniejszego popytu ze strony Chin podstawowym scenariuszem na najbliższe dni jest rynek soi poruszający się horyzontalnie z lekką tendencją wzrostową. Umiarkowany kontango na kontraktach sojowych CBOT sugeruje, że uczestnicy rynku nie dyskontują krótkoterminowego zacieśnienia podaży, mimo że siła śruty i słabszy olej nadal przestawiają marże przerobu.

• Importerzy (pasze i przerób): Wykorzystać obecne ceny płaskie (równowartość średnio‑380‑kilku EUR/t dla CBOT Jul 26, ~340–400 EUR/t FOB/CPT Morze Czarne) do umiarkowanego wydłużenia pokrycia na III kwartał, ale unikać nadmiernego zaangażowania, dopóki Brazylia agresywnie wysyła towar, a popyt chiński pozostaje zależny od nagłówków.
• Producenci: Rozważyć stopniowe budowanie zabezpieczeń dla nowych zbiorów na kontraktach Nov 26 i Jan 27 w pobliżu obecnych poziomów, szczególnie przy silnej lokalnej bazie, ponieważ łagodna pogoda w USA i rekordowo wysoki eksport z Brazylii ograniczają krótkoterminowy potencjał wzrostowy.
• Traderzy: Uważnie śledzić spread soja–olej–śruta: utrzymanie słabszego oleju i mocnej śruty sprzyja strategiom na marżę przerobu (crush spread), a nie kierunkowym zakładom na surową soję, zwłaszcza przy ograniczonych limitach zmienności cen i relatywnie niewielkiej liczbie silnych impulsów fundamentalnych.

3‑dniowe regionalne wskazanie cen (kierunek)

Ogólnie rzecz biorąc, w bardzo krótkiej perspektywie soja prawdopodobnie pozostanie w przedziale wahań, a wszelki istotniejszy ruch cen będzie zależeć od potwierdzonych, dużych zakupów ze strony Chin lub nieoczekiwanej zmiany warunków pogodowych w USA.