Rynek soi stabilny, gdy dane USDA ponownie kierują uwagę na popyt

Kontrakty terminowe na soję utrzymują się nieco wyżej pomimo raportu USDA, który był umiarkowanie niedźwiedzi dla zasiewów i zapasów, ponieważ rynek w coraz większym stopniu wycenia potencjalną poprawę popytu oraz konkurencyjne amerykańskie wartości eksportowe w późniejszej części sezonu. Po początkowym szoku po publikacji raportów USDA Acreage i Quarterly Grain Stocks, notowania soi zdołały nieco wzrosnąć, sygnalizując, że większość negatywnych informacji podażowych była już zdyskontowana. Dobre warunki upraw w USA oraz jedynie nieznacznie większa powierzchnia i zapasy ograniczają potencjał wzrostowy, podczas gdy nadzieje na silniejszy popyt eksportowy i przerobowy powstrzymują głębsze spadki. Jednocześnie olej sojowy znajduje się pod presją z powodu zwiększającej się powierzchni rzepaku (canola) w Kanadzie oraz rosnącej konkurencji ze strony innych olejów roślinnych, co subtelnie zmienia relacje wartości w kompleksie sojowym.

Ceny

Kontrakty na soję na CBOT są notowane umiarkowanie powyżej wczorajszego zamknięcia, z najbliższymi seriami w okolicach 1,130–1,155 US‑ct/bu dla Jul–Nov 2026, co przy obecnym kursie walutowym implikuje około 380–390 EUR/t. Śruta sojowa jest mocniejsza, z najbliższymi seriami w pobliżu 305–317 USD/short ton (~285–295 EUR/t), podczas gdy olej sojowy jest nieco słabszy, w okolicach 65–67 US‑ct/lb (~1,320–1,360 EUR/t).

Na rynku fizycznym ukraińska soja bez GMO CPT Odessa pozostaje stabilna w okolicach 0,39 EUR/kg (390 EUR/t), przy poziomach FOB Odessa około 0,347 EUR/kg (347 EUR/t). Soja US No. 2 FOB (pochodzenie USA) była ostatnio wskazywana blisko 0,68 EUR/kg (~680 EUR/t), a indyjskie ziarno sortex‑clean około 0,89 EUR/kg (~890 EUR/t), co potwierdza szeroką różnicę cenową między rynkami po obu stronach Atlantyku oraz dobrą atrakcyjność cenową pochodzenia znad Morza Czarnego.

Podaż i popyt

Raport USDA Acreage określił zasiewy soi w USA na 85,36 mln akrów, czyli około 665 tys. akrów powyżej marcowych intencji oraz nieco powyżej oczekiwań analityków, co potwierdza komfortowe perspektywy podaży, ale bez większej niespodzianki. Kwartalne zapasy soi na 1 czerwca oszacowano na 1,061 mld buszli, nieznacznie powyżej rynkowej prognozy 1,049 mld, a wcześniejsze marcowe zapasy zrewidowano w górę o 19 mln buszli, co dodaje lekko niedźwiedziego wydźwięku bilansom starego sezonu.

Pomimo tych sprzyjających podaży danych, reakcja kontraktów była spokojna, ponieważ dodatkowa powierzchnia i zapasy były w dużej mierze spodziewane i zdyskontowane w cenach. Co ważniejsze, punkt ciężkości cen przesuwa się w stronę popytu: różnica cen FOB między soją z USA a Brazylii dalej się zawęziła w czerwcu – oferty z USA są nieco powyżej Brazylii na lipiec, ale stają się konkurencyjne, a następnie tańsze od sierpnia, poprawiając perspektywy eksportu z USA w nowym roku marketingowym. Krajowy przerób pozostaje wspierany przez solidne zużycie śruty sojowej i strukturalnie rosnący sektor biopaliw, nawet jeśli konkurencyjne oleje roślinne przejściowo wywierają presję na ceny oleju sojowego.

Fundamenty i pogoda

Warunki upraw soi w USA pozostają dobre. Zgodnie z najnowszym raportem USDA Crop Progress, 65% pól sojowych jest ocenianych jako dobre lub bardzo dobre, jedynie o 1 punkt procentowy mniej niż tydzień wcześniej i nieco powyżej średniej długoterminowej; 96% plantacji jest już po wschodach, a 19% w fazie kwitnienia – oba wskaźniki są przed pięcioletnią normą. Zmiany na poziomie poszczególnych stanów były mieszane: ostre spadki ocen w Indianie i Illinois zostały zrównoważone wyraźną poprawą w Nebrasce i Ohio, pozostawiając obraz krajowy ogólnie konstruktywny.

Te korzystne oceny, wraz z niewielkim zwiększeniem powierzchni, są same w sobie umiarkowanie niedźwiedzie, ale rynek dyskontuje obecnie neutralny pod względem ryzyka wzorzec pogodowy w USA. Obecne krótkoterminowe prognozy zapowiadają sezonowo ciepłe, lecz nieekstremalne temperatury w rejonie Midwestu, z rozproszonymi opadami utrzymującymi generalnie odpowiednią wilgotność gleby w kluczowych stanach, takich jak Iowa, Illinois i Minnesota. W Chinach kontrakty DCE No. 1 na soję spadły o około 1% na całej krzywej terminowej, odzwierciedlając komfortową sytuację podażową w kraju i silne napływy importu, podczas gdy rewizje w górę powierzchni rzepaku (canola) i soi przez kanadyjski urząd statystyczny sygnalizują większą dostępność nasion oleistych w Ameryce Północnej w 2026 r., co zwiększa presję krzyżową na rynki olejów.

Relacja oleju sojowego do śruty

Kontrakty na olej sojowy łagodnie słabną wzdłuż całej krzywej: najbliższe serie na CBOT obniżyły się do około 65–67 US‑ct/lb, a terminy odroczone kierują się niżej, w stronę 59–60 US‑ct/lb do 2028 r. Kluczowym czynnikiem jest zwiększona konkurencja ze strony oleju rzepakowego po podniesieniu szacunków powierzchni canoli w Kanadzie do 23,44 mln akrów (+8,4% r/r), wraz ze wzrostem powierzchni soi w Kanadzie o 3,1%, co łącznie wzmacnia podaż olejów z nasion oleistych w Ameryce Północnej.

Śruta sojowa, w przeciwieństwie do oleju, notuje umiarkowane wzrosty o 0,3–0,5% w najbliższych kontraktach, sygnalizując relatywnie silniejszy popyt na białko. To rosnące zróżnicowanie wyników śruta/olej wspiera ekonomię przerobu, ale ogranicza potencjał dalszego wzrostu marż crush, które w dużym stopniu opierają się na wartości oleju. Dla całych ziaren obecna konfiguracja przemawia za zrównoważonym do lekko „meal‑led” kompleksem, co z kolei zwykle działa neutralnie do lekko wspierająco na kontrakty na soję, o ile popyt na olej związany z biodieslem pozostaje strukturalnie silny.

Perspektywy handlowe (kolejne 1–2 tygodnie)

• Producenci (USA/UE): Wykorzystać obecną stabilizację na kontrakcie CBOT Nov 26 (około 11,50 USD/bu) do dokładania niewielkich dodatkowych zabezpieczeń, zachowując jednak elastyczność na ewentualne wzrostowe ruchy pogodowe, biorąc pod uwagę wciąż istotne letnie ryzyko plonów.
• Importerzy (UE, MENA): Przy ukraińskich poziomach CPT/FOB rzędu 347–390 EUR/t i wąskiej różnicy FOB USA–Brazylia od sierpnia warto rozważyć przyspieszenie części pokrycia na IV kwartał i początku 2027 r., dopóki bazy i frachty pozostają korzystne.
• Odbiorcy paszowi i zakłady tłuszczowe: Relatywnie mocniejsza śruta sojowa wobec słabszego oleju sojowego przemawia za zabezpieczaniem formuł o wysokim udziale śruty przy spadkach cen, z jednoczesnym zachowaniem części ekspozycji na potencjalne odbicie cen olejów, jeśli w dalszej części roku zaostrzy się bilans rzepaku (canoli) lub oleju palmowego.
• Spekulanci: Obecne fundamenty sugerują rynek boczny z lekkim nastawieniem wzrostowym; strategiom takim jak sprzedaż opcji put z niższym strike lub utrzymywanie niewielkich spreadów call na kontraktach Nov/Jan na soję sprzyja środowisko wahań w przedziale z pogodowym ryzykiem ogona.

3‑dniowa perspektywa kierunkowa

• CBOT Soybeans: Ruch boczny do lekko wzrostowego; rynek trawi dane USDA z umiarkowanym wsparciem ze strony oczekiwań popytowych i stabilnej pogody na Środkowym Zachodzie.
• CBOT Soymeal: Lekko bycze nastawienie; popyt na białko i solidne marże crush wspierają najbliższe kontrakty.
• CBOT Soyoil: Lekko niedźwiedzie; większa powierzchnia canoli i konkurencyjna podaż innych olejów roślinnych nadal ciąży na rynku.
• Black Sea Physical (UA, CPT/FOB): Stabilnie; ceny ukraińskiej soi w EUR wykazują niewielkie tygodniowe zmiany, z potencjałem wzrostu ograniczonym przez obfitą podaż globalną i regionalne ograniczenia logistyczne.