Rynek soi stabilny, ponieważ rekordowy eksport śruty sojowej ogranicza wzrosty w dobrze zaopatrzonym kompleksie

Rekordowy eksport śruty sojowej z Argentyny, Brazylii i Stanów Zjednoczonych wzmacnia dobrze zaopatrzony kompleks paszowy, ograniczając potencjał wzrostowy soi mimo utrzymującego się silnego popytu. Obfita dostępność surowca do przerobu i eksportu w sezonie 2025/26 sugeruje, że śruta pozostanie łatwo dostępna, utrzymując koszty pasz pod kontrolą i ograniczając wzrosty w całym kompleksie soi. Rynki soi znajdują się obecnie w równowadze między silnym globalnym popytem na śrutę a komfortową dostępnością eksportową. Łączny eksport śruty sojowej z trzech głównych eksporterów osiągnął rekordowy poziom 73 mln ton w sezonie 2025/26, przy czym znaczna część dodatkowego wolumenu została zaabsorbowana przez UE i kluczowych nabywców azjatyckich. Jednocześnie ceny soi FOB w USA, Ukrainie, Indiach i Chinach pozostają zasadniczo stabilne, odzwierciedlając brak zarówno ostrego niedoboru, jak i dużej nadwyżki samych ziaren. Pogoda podczas zbiorów w USA oraz na początku siewów w Ameryce Południowej będzie uważnie obserwowana pod kątem kolejnego kierunku rynku.

Ceny

Wskazania cenowe soi na rynku fizycznym w EUR pokazują zasadniczo stabilny obraz w kluczowych krajach pochodzenia:

• Soja amerykańska nr 2, FOB Waszyngton: 0,62 EUR/kg (bez zmian względem ostatnich notowań).
• Soja ukraińska, FOB Odessa: 0,34 EUR/kg (nieznacznie poniżej poziomów z początku września).
• Soja ukraińska wolna od GMO, CPT Odessa: 0,383 EUR/kg (marginalnie wyżej niż w połowie miesiąca).
• Soja indyjska sortex clean, FOB Nowe Delhi: 0,87 EUR/kg (stabilnie w analizowanym okresie).
• Soja chińska żółta, FOB Pekin: 0,74 EUR/kg; żółta ekologiczna, FOB Pekin: 0,81 EUR/kg (obie zasadniczo stabilne).

Notowania te wskazują na boczny lub lekko słabszy ton poza segmentami niszowymi (wolnym od GMO i ekologicznym), co jest zgodne z obfitą dostępnością śruty sojowej i silnymi marżami przerobowymi stabilizującymi ceny ziaren.

Podaż i popyt

Globalny handel śrutą sojową jest głównym czynnikiem napędzającym dzisiejszy rynek soi. Łączny eksport śruty sojowej z Argentyny, Brazylii i USA osiągnął rekordowy poziom 73 mln ton w sezonie 2025/26, wobec 68,9 mln ton rok wcześniej, a dostawy z tych trzech kierunków wzrosły o około 17 mln ton w ciągu ostatnich trzech lat. Wysokie tempo przerobu wspiera obfitą dostępność śruty, szczególnie z Ameryki Południowej i USA.

Od czerwca do sierpnia eksport trzech eksporterów wyniósł łącznie 19,95 mln ton, czyli o 2,1 mln ton więcej niż w analogicznym okresie rok wcześniej. UE pozostała największym importerem śruty sojowej z wynikiem 19,92 mln ton, przed Indonezją (6,91 mln ton), Wietnamem (4,55 mln ton), Filipinami (3,79 mln ton) i Tajlandią (3,01 mln ton). Ten zdywersyfikowany i trwały popyt potwierdza strukturalne znaczenie śruty w globalnych dawkach paszowych, ale jak dotąd nie sygnalizuje niedoboru.

Po stronie podaży ziaren najnowsze analizy wskazują na rekordową produkcję soi w Brazylii w sezonie 2025/26 oraz nadal solidną produkcję w USA, podczas gdy przerób w Argentynie również pozostaje wysoki. Łącznie czynniki te wspierają komfortową dostępność eksportową zarówno ziaren, jak i śruty, a logistyka, a nie produkcja, wyłania się jako główne krótkoterminowe ryzyko w niektórych krajach pochodzenia.

Fundamenty i pogoda

Fundamentalny obraz kompleksu soi kształtują silne marże przerobowe i popyt napędzany przez śrutę. Wysokie tempo globalnego przerobu w Argentynie, Brazylii i USA przekłada się na duże nadwyżki śruty, co z kolei pomaga ograniczać ceny ziaren mimo okresowych wzrostów na rynkach futures. Wzrost popytu ze strony sektorów paszowych UE i Azji pozostaje silny, ale jest zaspokajany przez rosnące moce eksportowe.

Pod względem pogody warunki dla soi w USA są zasadniczo korzystne w miarę przechodzenia upraw przez fazę dojrzewania i wczesnych zbiorów; w połowie września krajowe oceny jakości były bliskie 60% dla kategorii dobry–doskonały, a opadanie liści postępowało szybciej niż wynosi średnia pięcioletnia. W Brazylii początek siewów soi na sezon 2026/27 był ostrożny, a w kluczowych stanach, takich jak Mato Grosso i Paraná, występują lokalne obawy dotyczące wilgotności, jednak jest zbyt wcześnie, by wskazać istotne ryzyka dla plonów. Obecna sytuacja pogodowa dodaje pewną premię za ryzyko, ale nie zmienia jeszcze nadrzędnej narracji o wystarczającej podaży.

Prognoza i perspektywy handlowe

Przy dobrze zaopatrzonych rynkach śruty sojowej i rekordowych przepływach eksportowych z Argentyny, Brazylii i USA scenariuszem bazowym na najbliższe tygodnie jest rynek soi poruszający się w przedziale, ze spadkami ograniczanymi przez odporny popyt paszowy, a wzrostami hamowanymi przez obfitą dostępność śruty. Pogoda podczas zbiorów w USA oraz wczesne okno siewów w Brazylii będą decydujące dla ewentualnego wybicia z tego przedziału.

• Importerzy/nabywcy pasz: Warto rozważyć zabezpieczenie dostaw podczas spadków, szczególnie dla pozycji na IV kwartał 2026 i początek 2027 roku, ponieważ obecne ceny odzwierciedlają komfortową podaż, ale nadal silny popyt.
• Producenci w obu Amerykach: Wykorzystujcie stabilność cen do zabezpieczania marż poprzez stopniowe hedgingi, szczególnie tam, gdzie lokalna baza jest silna z powodu ograniczeń logistycznych.
• Traderzy: Koncentrujcie się na spreadach w ramach kompleksu soi (ziarna wobec śruty) oraz arbitrażu między krajami pochodzenia, ponieważ rekordowy eksport śruty i regionalne wąskie gardła logistyczne prawdopodobnie będą powodować krótkotrwałe rozbieżności cenowe.

W ciągu najbliższych trzech sesji ceny soi na kluczowych giełdach prawdopodobnie będą poruszać się w trendzie bocznym lub lekko wzrostowym, przy czym kontrakty futures w USA i wartości FOB z regionu Morza Czarnego będą reagować głównie na informacje dotyczące zbiorów oraz wiadomości o rozpoczęciu siewów w Ameryce Południowej, a nie na natychmiastowe zmiany fizycznej dostępności.