Soja pod presją dzięki poprawie pogody w USA i rozbieżnościom w kompleksie oleistym

Kontrakty terminowe na soję pozostają pod umiarkowaną presją spadkową, ponieważ poprawiająca się pogoda na Środkowym Zachodzie USA ciąży notowaniom w Chicago, mimo że olej sojowy i olej palmowy są wspierane przez silniejsze rynki olejów roślinnych i energii. Bieżące ceny gotówkowe w kluczowych kierunkach dostaw nieco się osłabiły, ale krzywa cen fasoli i produktów nadal wskazuje na wystarczające pokrycie na przyszłość i brak natychmiastowego zaciśnięcia podaży. Kompleks nasion oleistych jest obecnie podzielony: olej sojowy czerpie siłę z wyższych cen oleju palmowego i ropy naftowej, wspierając rzepak i canolę, podczas gdy kontrakty na soję w Chicago osuwają się niżej w związku z korzystnymi perspektywami plonów i niemrawym tempem eksportu. Na rynkach fizycznych ostatnie oferty z Chin i USA nieco spadły w ujęciu w EUR, odzwierciedlając łagodniejszy ton. Jednocześnie spekulacyjne długie pozycje na powiązanych rynkach, takich jak rzepak, zostały zredukowane, co sugeruje mniejszą skłonność do zakładania się o trwałe rajdy cenowe.

Ceny i struktura krzywej

Tablica kontraktów na soję na CBOT pokazuje nieco sztywniejszą strukturę wzdłuż serii 2026/27, ale kontrakty najbliższe osłabły. Kontrakt na soję z dostawą w lipcu 2026 notowany jest w okolicach 1 128 USc/bu, podczas gdy kontrakt żniwny na listopad 2026 spadł do najniższego poziomu od 24 kwietnia, podkreślając presję ze strony dobrej pogody w USA i komfortowych oczekiwań podażowych.

Dla kontrastu, kontrakty terminowe na olej sojowy w najbliższych miesiącach pozostają podwyższone. Kontrakt lipcowy 2026 na olej sojowy jest notowany blisko 76 USc/lb, tylko nieznacznie poniżej poprzedniego zamknięcia, podczas gdy kontrakty z odroczonym terminem dostawy stopniowo schodzą w kierunku 71–70 USc/lb do połowy 2027 r. Śruta sojowa pozostaje zasadniczo stabilna – lipiec 2026 w okolicach 314 USD/t i jedynie niewielkie dzienne zmiany – co odzwierciedla zrównoważone marże przerobu.

(Wskaźnikowe przeliczenia z USD/kg na EUR/kg przy użyciu bieżącego rynkowego kursu walutowego.)

Czynniki podaży, popytu i polityki

Poprawiające się warunki pogodowe w znacznej części Środkowego Zachodu USA były kluczowym czynnikiem spadkowym dla kontraktów na soję. Wystarczająca wilgotność i sezonowo normalne temperatury wspierają wczesny rozwój upraw, ograniczając bieżące ryzyko dla plonów i zachęcając rynek do wyceniania komfortowego wyniku produkcji w sezonie 2026/27. To sprowadziło kontrakt listopadowy 2026 do najniższego poziomu od końca kwietnia.

Po stronie popytowej zastępca sekretarza rolnictwa USA potwierdził oczekiwania, że Chiny zakupią w tym roku 25 mln ton amerykańskiej soi. Zgłaszane są pewne nowe zamówienia, ale oficjalne statystyki eksportowe USDA nie pokazują na razie żadnej sprzedaży nowego sezonu do Chin; jedynie 317 000 ton zarejestrowano na sezon 2026/27 pod hasłem „nieznane kierunki”. Ta rozbieżność między zapewnieniami politycznymi a oficjalnymi danymi utrzymuje oczekiwania popytowe w stanie pewnej kruchości.

Tygodniowy raport eksportowy USDA za tydzień do 28 maja prawdopodobnie potwierdzi jedynie umiarkowaną aktywność. Oczekiwania rynkowe koncentrują się w przedziale 100 000–500 000 ton dla soi starego zbioru i 60 000–300 000 ton dla sprzedaży na sezon 2026/27, podczas gdy sprzedaż śruty sojowej szacowana jest na 200 000–600 000 ton, a w przypadku oleju sojowego oczekiwany jest łączny spadek o 5 000–16 000 ton. Wcześniej w maju USDA raportowała dołki sezonowe dla sprzedaży eksportowej soi i oleju sojowego, co podkreśla, że globalni nabywcy są wrażliwi na cenę i nie spieszą się z wydłużaniem okresu zabezpieczenia.

Kompleks olejów roślinnych i rynki powiązane

Szerszy kompleks olejów roślinnych zapewnia istotne wsparcie dla soi poprzez wartości produktów. Kontrakty terminowe na malezyjski olej palmowy wzrosły o ponad 3% do czterotygodniowego maksimum, wspierane przez silniejszy olej sojowy w Chicago oraz odbicie cen ropy naftowej związane z odnowionymi napięciami w Zatoce Perskiej.

W Chicago olej sojowy zanotował wzrosty mimo słabszej tablicy kontraktów na soję, wzmacniając bodźce do przerobu i zapewniając efekt spillover dla rzepaku i canoli. Na Euronext kontrakt terminowy na rzepak z dostawą w sierpniu 2027 wzrósł do 506 EUR/t, poziomu, który czyni sprzedaż z wyprzedzeniem zbiorów 2027 atrakcyjną dla producentów. Jednocześnie inwestorzy finansowi zaczęli redukować ryzyko: ich łączna długa pozycja netto w kontraktach i opcjach na rzepak Euronext spadła z 64 107 do 62 434 kontraktów w tygodniu do 29 maja, sygnalizując mniejszą gotowość do pogoni za dalszym wzrostem cen.

W Kanadzie kontrakty na canolę na giełdzie ICE zakończyły środkową sesję tygodnia mieszanie: najbliższe serie osłabły, podczas gdy nowe zbiory zyskały. Rozległe opady deszczu w zachodniej Kanadzie są pozytywne dla już obsianych pól, ale jednocześnie opóźniają siew na pozostałych areałach. Ogólnie perspektywy podaży nasion oleistych na półkuli północnej wyglądają komfortowo, choć lokalne problemy pogodowe i wysokie ceny olejów roślinnych nadal wprowadzają zmienność.

Pogoda i perspektywy regionalne

Krótkoterminowe prognozy pogody dla Środkowego Zachodu USA wskazują na utrzymanie korzystnych warunków, z rozproszonymi opadami i umiarkowanymi temperaturami w kluczowych stanach sojowych w nadchodzącym tygodniu. Wspiera to wczesny wzrost wegetatywny i utrzymuje niskie ryzyko produkcyjne – przynajmniej na razie. Aby w istotny sposób zaostrzyć bilans, potrzebne byłoby przejście w stronę nadmiernych opadów lub gorącego, suchego wzorca pogodowego w późniejszej części sezonu.

W Kanadzie oczekiwane są dodatkowe opady deszczu w części prerii, co powinno dalej poprawić wilgotność gleby, ale może wydłużyć opóźnienia w zasiewach w niektórych regionach. W przypadku Ameryki Południowej krótkoterminowe zainteresowanie koncentruje się głównie na logistyce i przepływach eksportowych, ponieważ główne zbiory w Brazylii i Argentynie są w dużej mierze zakończone. Brak poważnych zagrożeń pogodowych w którymkolwiek z kluczowych regionów produkcyjnych pomaga wyjaśnić brak istotnych premii za ryzyko w krzywej cenowej soi.

Perspektywy handlu i strategia

• Producenci: Ostatni spadek kontraktu CBOT na listopad 2026 oraz mocniejsze wartości produktów przemawiają za cierpliwością w zakresie dalszej sprzedaży soi z wyprzedzeniem, chyba że lokalna baza jest wyjątkowo silna. Rozważ stopniowe zabezpieczenia przy zwyżkach wywołanych przez oleje roślinne lub skoki cen ropy.
• Tłocznie: Przy dobrze wspieranym oleju sojowym i stabilnej śrucie marże przerobu pozostają atrakcyjne. Zabezpieczenie części przyszłych zakupów soi przy równoczesnej sprzedaży produktów na wzrostach może zagwarantować dodatnie marże przy zachowaniu części potencjału wzrostowego.
• Importerzy: Nieco łagodniejsze oferty FOB z Chin i USA stwarzają okazję do umiarkowanego wydłużenia pokrycia na III–IV kw. 2026 r., ale należy unikać nadmiernych zakupów w świetle komfortowych sygnałów podażowych i potencjalnego dalszego spadku cen, jeśli pogoda w USA pozostanie korzystna.
• Spekulanci: Połączenie dobrej pogody w USA, niestabilnego popytu eksportowego i zmniejszonej łącznej długiej pozycji netto w powiązanych nasionach oleistych sugeruje ograniczone uzasadnienie dla agresywnych długich pozycji w soi na obecnych poziomach. Krótkoterminowy handel może koncentrować się na relatywnej wartości w ramach kompleksu oleistego (fasola vs. olej vs. śruta).

3‑dniowa wskazówka cenowa (kierunkowa)

• CBOT soja (w przeliczeniu na EUR): Lekko niedźwiedzia do bocznej; dalsza umiarkowana presja prawdopodobna, jeśli prognozy dla USA pozostaną korzystne.
• CBOT olej sojowy: Mocny do lekko wyższego, śledząc siłę oleju palmowego i ropy naftowej.
• CBOT śruta sojowa: W dużej mierze stabilna, z ograniczonymi ruchami, o ile nie pojawią się nowe zaskoczenia po stronie eksportu lub popytu paszowego.
• FOB pochodzenia fizyczne (CN, US, UA, IN w EUR/kg): Ruch boczny do lekko miększego dla soi, przy sprzedających skłonnych negocjować niewielkie rabaty na dostawy bliskoterminowe.