Wąskie gardła w cieśninie Ormuz windują ropę w górę mimo krótkotrwałego odbicia eksportu

Notowania ropy naftowej ponownie kierują się w górę, ponieważ odnowione zakłócenia w cieśninie Ormuz równoważą odbicie eksportu z Zatoki Perskiej z początku lipca i utrzymują globalną podaż wyraźnie poniżej poziomów sprzed wojny. Po krótkotrwałym ożywieniu wysyłek od kluczowych producentów z Bliskiego Wschodu, narastające napięcia na linii USA–Iran oraz zaostrzana blokada morska ponownie ograniczają przepływy tankowców przez Ormuz, wypychając Brent powyżej 83–84 EUR za baryłkę i przywracając premie za ryzyko w krzywych terminowych.

Prices

Notowania ropy Brent ponownie wzrosły powyżej równowartości 83–84 EUR za baryłkę (około 90 USD), gdy walki na Bliskim Wschodzie eskalują, a ruch tankowców przez Ormuz ponownie się przerzedza. Ten ruch przedłuża ubiegłotygodniowe odbicie, odwracając presję spadkową obserwowaną pod koniec czerwca i na początku lipca, kiedy wysyłki tymczasowo się odbudowały.

WTI handlowana jest ze zniżką, ale podąża wyżej za Brent, wspierana przez wyższe premie za ryzyko i oznaki, że fizyczna ciasnota ponownie pojawia się na rynkach morskich. Krzywe terminowe się umocniły – kontrakty bliskie w czasie zachowują się lepiej niż serie odroczone, ponieważ inwestorzy ponownie oceniają prawdopodobieństwo przedłużających się zakłóceń.

Supply & Demand

Eksport ropy i kondensatu z Arabii Saudyjskiej, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Iraku, Kuwejtu i Iranu wzrósł w pierwszej połowie lipca do około 12–13 mln baryłek dziennie, czyli o około 16% względem czerwca, osiągając najwyższy poziom od początku konfliktu z Iranem pod koniec lutego. To odbicie, napędzane głównie przez Arabię Saudyjską, Iran i Irak, na krótko złagodziło obawy o podaż w krótkim terminie.

Poprawa nastąpiła po tymczasowym porozumieniu z połowy czerwca między Waszyngtonem i Teheranem w sprawie ponownego otwarcia cieśniny Ormuz i dążenia do szerszego uregulowania, co zachęciło więcej tankowców do tranzytu przez tę drogę wodną. Jednak odnowione ataki na statki handlowe oraz przywrócona morska blokada USA podważyły tę umowę, ograniczając apetyt na szlaki niezwiązane z Iranem i zmniejszając obserwowaną liczbę przepłynięć.

Pomimo odbicia w połowie lipca, eksport z Zatoki pozostaje około 32% poniżej przedwojennego szczytu z lutego, wynoszącego około 17,6 mln baryłek dziennie, pozostawiając globalne bilanse ciaśniejsze niż przed konfliktem. Ograniczone możliwości magazynowania i alternatywnego eksportu oznaczają, że spadek aktywności tankowców przez Ormuz będzie przy utrzymujących się zakłóceniach coraz mocniej przekładał się na realne cięcia produkcji.

Bezpieczeństwo na Morzu Czerwonym stało się teraz dodatkowym wąskim gardłem. Arabia Saudyjska przekierowała większość swoich przepływów do portu Yanbu nad Morzem Czerwonym, który obecnie obsługuje około trzy czwarte z jej około 5,3 mln baryłek dziennie eksportu ropy i kondensatu. Choć zmniejsza to bezpośrednią ekspozycję na Ormuz, koncentruje ryzyko na odrębnej, podatnej na zakłócenia trasie.

Fundamentals & Geopolitics

Silny wzrost eksportu na początku lipca tymczasowo zmiękczył różnice cen fizycznych i zawęził spready czasowe, gdy rafinerie korzystały z lepszej dostępności ładunków. Jednak załamanie się tymczasowego porozumienia w sprawie Ormuz na początku lipca, nowa fala ataków na tankowce oraz wznowione uderzenia USA i Iranu szybko odbudowały premie za ryzyko podaży.

Dzienna liczba przepraw tankowców przez Ormuz ponownie gwałtownie spadła – w niektóre dni rejestrowanych jest zaledwie kilka jednostek przewożących surowce, co stanowi najniższe poziomy od maja. Odzwierciedla to nie tylko bezpośrednie ryzyko militarne, ale także ograniczenia ubezpieczeniowe i ostrożność armatorów. Rośnie ryzyko, że producenci z Zatoki będą zmuszeni do ograniczenia wydobycia z powodu wąskich gardeł magazynowych, szczególnie w przypadku gatunków mocno uzależnionych od terminali powiązanych z Ormuz.

Fundamenty po stronie popytu pozostają relatywnie stabilne, bez natychmiastowych oznak gwałtownego spowolnienia w głównych regionach konsumpcyjnych. W efekcie obecna siła cenowa jest napędzana głównie przez czynniki podażowo-logistyczne, a nie przez wyraźny wzrost zużycia, co czyni rynek wyjątkowo wrażliwym na dalszą eskalację – lub deeskalację – w cieśninie Ormuz.

Regional & Shipping Outlook

W krótkim terminie przepływy z Arabii Saudyjskiej, Iraku i Kuwejtu prawdopodobnie pozostaną ograniczone przez logistykę żeglugową, a nie przez moce wydobywcze. Eksport Iranu znajduje się dodatkowo pod presją w związku z ponownym nałożeniem sankcji USA oraz bezpośrednim przechwytywaniem tankowców, co dalej ogranicza liczbę baryłek docierających na otwarte rynki.

Alternatywne trasy przez Morze Czerwone i regionalne rurociągi mogą częściowo zrekompensować utracone wolumeny z Ormuz, ale ograniczenia infrastrukturalne oraz podwyższone ryzyko bezpieczeństwa zarówno na Morzu Czerwonym, jak i we wschodniej części Morza Śródziemnego uniemożliwiają pełne zastąpienie przepływów sprzed wojny. Dalsze zakłócenia na szlakach przez Morze Czerwone lub w infrastrukturze rurociągowej szybko przełożyłyby się na wyraźniejsze zacieśnienie podaży w basenie atlantyckim.

2–4 Week Market & Trading Outlook

• Ryzyko przesunięte w górę: Przy eksporcie z Zatoki wciąż o jedną trzecią poniżej przedwojennych szczytów i ponownie malejącym ruchu tankowców przez Ormuz, dominujący pozostaje scenariusz wzrostu cen, o ile konfrontacja USA–Iran się utrzymuje.
• Prawdopodobnie podwyższona zmienność: Częste nagłówki o starciach morskich, sankcjach i incydentach z tankowcami utrzymają duże wahania cen w ciągu dnia, sprzyjając bardziej taktycznemu podejściu do pozycji.
• Utrzymująca się ciasnota fizyczna: Jeżeli niska aktywność tranzytowa zmusi producentów do cięć wydobycia z powodu ograniczeń magazynowych i routingu, rynki ropy z dostawą prompt jeszcze się zacieśnią, wspierając spready czasowe i ceny najbliższych serii.

Trading Pointers

• Producenci i hedgerzy: Rozważcie stopniowe dokładanie zabezpieczeń przy sile cen powyżej 83–85 EUR za Brent, zachowując jednocześnie część niezbiezpieczonej ekspozycji, aby uchwycić dalszy potencjał wzrostowy w razie pogłębienia zakłóceń w Ormuz.
• Rafinerie: Zabezpieczajcie możliwie jak najwięcej dostaw ropy w krótkim terminie i dywersyfikujcie się od gatunków najbardziej narażonych na Ormuz, nawet za umiarkowaną premię, aby ograniczyć ryzyko operacyjne.
• Traderzy i inwestorzy: Preferujcie ostrożnie długie pozycje w krótkoterminowej Brent i kluczowych gatunkach powiązanych z Zatoką, stosując jednak opcje lub ścisłe limity ryzyka w celu zarządzania spadkowym scenariuszem zdarzeniowym, jeśli przełom dyplomatyczny przejściowo złagodzi napięcia.

3‑Day Directional Outlook (Indicative, EUR)