Kontrakty terminowe na olej palmowy utrzymują się blisko widełek MPOC, gdy El Niño i B50 zaostrzają perspektywy
Kontrakty terminowe na olej palmowy konsolidują się w pobliżu lipcowego przedziału MPOC, gdy ryzyko El Niño, mandat B50 w Indonezji oraz wysokie zapasy w Indiach i Chinach kształtują ostrożnie optymistyczne perspektywy.
Ceny
Krzywa terminowa oleju palmowego na MDEX jest silnie skumulowana, a większość aktywnych kontraktów handlowana jest w przedziale około 4 450–4 600 MYR za tonę. Kontrakt na lipiec 2026 zakończył sesję w pobliżu 4 445 MYR (−0,9% w ujęciu dziennym), podczas gdy sierpień i wrzesień 2026 zamknęły odpowiednio na poziomach 4 476 i 4 504 MYR, praktycznie bez zmian procentowych. W dalszej części serii, od października 2026 do lutego 2027, ceny utrzymują się w wąskim paśmie około 4 532–4 617 MYR, sygnalizując zbilansowaną, lecz mocną strukturę rynku.
Ten przedział cenowy jest bardzo zbliżony do zadeklarowanego przez MPOC lipcowego korytarza 4 400–4 650 MYR za tonę, co podkreśla, że obecne poziomy w dużej mierze uwzględniają już oczekiwania zacieśnienia podaży wynikające z czynników pogodowych i polityki Indonezji. Ostatnie ceny spot dla dostaw wrześniowych w okolicach 4 500 MYR potwierdzają, że pomimo krótkotrwałych dziennych cofnięć, kontrakty terminowe pozostają podparte konstruktywnymi fundamentami.
Uwaga: Przeliczenia na EUR są przybliżone, przy założeniu kursu ~4,9 MYR za EUR.
Podaż i popyt
Po stronie podaży coraz większą rolę odgrywają pogoda i polityka. Władze Malezji oraz MPOC sygnalizują, że wzmacniające się El Niño od lipca–sierpnia może w tym roku obniżyć plony oleju palmowego o około 8–10%, przy czym opady w niektórych stanach mogą spaść nawet o 40–60%. Ryzyka te nakładają się na ostatni, 6,9‑procentowy spadek produkcji Malezji w ujęciu miesiąc do miesiąca w maju, do około 1,51 mln ton, gdy drzewa weszły w przejściową fazę spoczynku.
Indonezja tymczasem ogranicza średnioterminową nadwyżkę eksportową wraz z wejściem w życie w lipcu 2026 r. mandatu na biopaliwo B50, który skonsumuje większą ilość surowego oleju palmowego w krajowym zużyciu paliw. Przy relatywnie umiarkowanym wzroście produkcji, wyższe poziomy domieszek prawdopodobnie ograniczą ilość dostępnego wolumenu eksportowego od końca III kwartału, wzmacniając wsparcie dla cen w kierunku końca 2026 i w 2027 r.
Po stronie popytu głównym hamulcem dla dalszych wzrostów cen są obfite zapasy w kluczowych krajach importujących. Zapas olejów roślinnych w Indiach wzrósł do 17‑miesięcznego maksimum, około 2,2 mln ton, podczas gdy zapasy w Chinach sięgają blisko 2 mln ton, co jest najwyższym poziomem w tym roku. Buforowe zapasy dają nabywcom przestrzeń do opóźniania nowych zakupów, osłabiając bieżący popyt importowy, nawet jeśli pozostają oni narażeni na ewentualne silniejsze zakłócenia podaży.
Fundamenty i sygnały z rynków powiązanych
Szerszy kompleks olejów roślinnych wysyła mieszane sygnały. Słabsza sprzedaż eksportowa oleju sojowego oraz umiarkowane korekty na rynkach powiązanych z roślinami oleistymi w ostatnim czasie ciążyły nastrojom, zachęcając do częściowego zamykania długich pozycji w oleju palmowym. Jednocześnie jednak wolumen przerobu w USA pozostaje historycznie wysoki, a wycena oleju sojowego nadal wyznacza dolne ograniczenie dla względnej wartości oleju palmowego, zwłaszcza po uwzględnieniu kosztów frachtu i efektów kursowych.
Aktualizacje analityków wskazują na generalnie stabilny przedział handlowy dla CPO w drugiej połowie 2026 r., najczęściej w zakresie 4 000–4 400 MYR, podczas gdy lipcowa prognoza MPOC na poziomie 4 400–4 650 MYR podkreśla przewagę ryzyka wzrostowego w okresach nasilonych ryzyk pogodowych i politycznych w Indonezji. Obecny ciąg notowań MDEX w okolicach 4 450–4 600 MYR sugeruje, że rynek skłania się ku górnej połowie tego konsensusu, jednak bez wyraźnego katalizatora do trwałego wybicia.
Prognoza pogody
Wskaźniki klimatyczne coraz wyraźniej wskazują na wzmacniające się El Niño w trzecim kwartale, z podwyższonym prawdopodobieństwem wyższych temperatur i niższych opadów w głównych regionach upraw palmy olejowej w Malezji i Indonezji. Choć plantacje nie odczuwają jeszcze silnej presji stresu, prognozy władz i MPOC sugerują możliwe obniżenie plonów w dalszej części roku, jeśli deficyt opadów się utrzyma. To uzasadnia premię za ryzyko w cenach kontraktów z dostawą w dalszych terminach, szczególnie na koniec 2026 i w 2027 r., oraz wymaga uważnego monitorowania ze strony nabywców fizycznych i podmiotów zabezpieczających.
Perspektywy handlowe
- Nastawienie: Umiarkowanie bycze w średnim terminie, ale ograniczane w krótkim horyzoncie przez wysokie zapasy importerów i wciąż miękkie przepływy eksportowe.
- Producenci: Rozważyć stopniowe zwiększanie zabezpieczeń przy wzrostach w kierunku górnej granicy widełek MPOC (~4 600–4 650 MYR / ~930–975 EUR), szczególnie dla okien wysyłkowych na koniec 2026 i początek 2027 r.
- Importerzy i rafinerie: Wykorzystać obecne spadki w kierunku dolnej połowy korytarza (~4 400–4 500 MYR / ~890–910 EUR) do zabezpieczenia częściowego pokrycia, unikając jednak nadmiernych zakupów, biorąc pod uwagę komfortowy poziom zapasów krajowych w Indiach i Chinach.
- Spekulanci: Płaska, lecz podwyższona krzywa oraz zdarzeniowe ryzyko pogodowe sprzyjają zdyscyplinowanym strategiom handlu w kanale, z ciasnymi zleceniami stop wokół kluczowych poziomów MPOC i ścisłym śledzeniem nagłówków dotyczących polityki Indonezji oraz nadchodzących danych MPOB.
3‑dniowa wskazówka cenowa (EUR, kierunkowa)
- Najbliższy kontrakt MDEX (bieżący CPO): Odpowiednik około ~900 EUR/t; nastawienie: ruch boczny do lekko słabszego w związku z techniczną konsolidacją przed nowymi danymi.
- Ciąg MDEX na IV kw. 2026: Około ~920 EUR/t; nastawienie: stabilne do lekko mocniejszego w związku z obawami o podaż wynikającymi z El Niño i B50.
- Ciąg MDEX na początek 2027: Około ~930 EUR/t; nastawienie: mocne, z ryzykiem wzrostowym w razie pogorszenia pogody w Azji Południowo‑Wschodniej lub jeśli popyt na indonezyjskie biopaliwo przewyższy oczekiwania.