Orzechy laskowe na rozstaju dróg, Turcja czeka na sygnał cenowy TMO

Ceny orzechów laskowych stabilizują się po miesiącach spadków, ale rynek pozostaje w fazie wyczekiwania na ogłoszenie ceny wsparcia TMO na sezon 2026. Duży przemysł już zabezpiecza dostawy aż do I kwartału 2027 r., podczas gdy wielu mniejszych nabywców i eksporterów zachowuje ostrożność, oczekując, że decyzja TMO wyznaczy kierunek na kolejny sezon. Turecki rynek orzechów laskowych charakteryzuje się obecnie niską sezonową płynnością z powodu wakacji letnich oraz powszechnej postawy wyczekiwania. Ceny spot w Europie Środkowej przestały spadać, a w niektórych segmentach lekko wzrosły, przyciągając pierwszą falę długoterminowych nabywców. Jednocześnie oczekiwania bardzo dobrego zbioru w 2026 r. oraz wysokie zapasy przeniesione z poprzedniego sezonu ograniczają potencjał do gwałtowniejszych zwyżek cen. Kluczowym pytaniem na nadchodzące tygodnie jest to, jak daleko posunie się TMO w ochronie marż producentów w otoczeniu wciąż wysokiej inflacji krajowej i podwyższonych kosztów finansowania.

Prices

Obecne wskazania DAP Europa Środkowa pokazują mieszany, ale generalnie stabilizujący się obraz: orzechy organiczne 11–13 mm około 7,71 EUR/kg, orzechy konwencjonalne 11–13 mm około 8,90 EUR/kg, a prażone jądra 11–13 mm około 12,24 EUR/kg. Mniejsze frakcje prażone oraz pasta handlowane są niżej, przy czym pasta z orzechów laskowych kosztuje około 6,02 EUR/kg, co odzwierciedla presję wynikającą z obfitości drobnych jąder i surowca niższej jakości.

Ogólna stopa zwrotu indeksu pozostaje słaba w krótkim terminie (około -1,8% w ujęciu tygodniowym i około -14% w ujęciu kwartalnym), jednak w dłuższym horyzoncie wciąż widoczne są dodatnie stopy zwrotu w okresie 3–10 lat. Najnowsze oferty FOB z Turcji na konwencjonalne naturalne jądra 11–13 mm i 13–15 mm w przedziale od średnich do wyższych 7 EUR/kg potwierdzają, że ceny eksportowe znalazły tymczasowe dno, z jedynie marginalnymi zmianami tydzień do tygodnia.

Supply & Demand

Rynek jest podzielony między dużych odbiorców przemysłowych, którzy już zabezpieczają wolumeny na I kwartał 2027 r. i kolejne okresy, a mniejszych i średnich użytkowników koncentrujących się głównie na IV kwartale 2026 r. lub bieżącym pokryciu. Tę rozbieżność można interpretować jako sygnał, że nabywcy instytucjonalni postrzegają obecne poziomy jako strategicznie atrakcyjne, podczas gdy wielu innych wciąż liczy na dalszy spadek cen.

Po stronie podaży oczekiwania wobec tureckiego zbioru w 2026 r. są bardzo pozytywne – oficjalne komentarze i oceny branżowe wskazują na jeden z lepszych sezonów ostatnich lat, wspierany przez korzystne wzorce opadów w pasie nad Morzem Czarnym oraz brak poważniejszych zjawisk pogodowych jak dotąd. Jednocześnie eksport był relatywnie ospały, co przełożyło się na wysokie zapasy, ciągnące w dół ceny w najbliższych terminach, szczególnie dla drobnych jąder i niższych jakości. Dodatkowa podaż z Gruzji, Azerbejdżanu, Chile, Chin i USA dodatkowo wzmacnia komfortową globalną równowagę.

Fundamentals & Policy

Kluczowym czynnikiem krótkoterminowym dla rynku jest nadchodząca cena wsparcia TMO dla zbioru 2026, której ogłoszenia oczekuje się na początku sierpnia. Wielu tureckich eksporterów de facto uważa obecny sezon za zamknięty i niechętnie buduje nowe pozycje przed poznaniem tego punktu odniesienia. To, czy istotne zapasy zostaną przeniesione na nowy sezon, będzie w dużej mierze zależeć od tego, na ile atrakcyjna okaże się cena TMO w porównaniu z bieżącymi wartościami eksportowymi.

Wysokie krajowe koszty finansowania w Turcji nadal zniechęcają do spekulacyjnego magazynowania i sprzyjają szybkiej rotacji, ograniczając skłonność eksporterów do przetrzymywania towaru w nadziei na wyższe ceny. Pojawiają się jednak pierwsze oznaki stabilizacji waluty i inflacji, przy oczekiwanej wolniejszej deprecjacji liry tureckiej niż w poprzednich latach. Jeśli ten trend umożliwi stopniowe łagodzenie stóp procentowych, sektor może w średnim terminie odczuć mniejszą presję finansowania, co strukturalnie poprawiłoby ekonomię producentów, ale jednocześnie pozwoliłoby na bardziej elastyczne zarządzanie zapasami.

Weather & Crop Outlook

Warunki pogodowe w tureckim pasie upraw orzechów laskowych nad Morzem Czarnym pozostają sezonowo łagodne i w większości korzystne – lipcowe temperatury w kluczowych regionach, takich jak Rize, zazwyczaj mieszczą się w dolnym i średnim przedziale 20°C, z okresowymi opadami. Sprzyja to wypełnieniu orzechów i jakości plonu, a w ostatnich aktualizacjach służb meteorologicznych i źródeł handlowych nie odnotowano rozległych szkód spowodowanych przymrozkami czy burzami.

Biorąc pod uwagę połączenie dobrych warunków w sadach oraz wcześniejszych ocen wysokiego potencjału zbioru w 2026 r., perspektywy produkcji są wyraźnie przechylone w górę względem poprzedniego sezonu. Wzmacnia to postrzeganie obfitej podaży standardowych klas jakości, nawet jeśli najwyższej jakości duże jądra i produkt organiczny mogą pozostać relatywnie bardziej ograniczone.

Bullish vs. Bearish Drivers

Czynniki wzrostowe (bullish)

• Oczekiwanie relatywnie wysokiej ceny wsparcia TMO, mającej ochronić rolników przed utrzymującą się inflacją i rosnącymi kosztami.
• Duzi nabywcy przemysłowi już wydłużający pokrycie do 2027 r., co sygnalizuje zaufanie do popytu i postrzeganą atrakcyjność obecnych poziomów cen.
• Potencjalne ograniczenie dostępności wysokiej jakości, dużych jąder oraz części segmentów organicznych, mimo ogólnie dobrych perspektyw zbiorów.
• Wysokie koszty finansowania i ostrożne pozycjonowanie eksporterów ograniczające agresywną podaż, zwłaszcza przed ogłoszeniem cen TMO.

Czynniki spadkowe (bearish)

• Bardzo dobre oczekiwania wobec zbiorów 2026 w Turcji, w połączeniu z wysokimi zapasami przeniesionymi po słabszym eksporcie.
• Duża dostępność drobnych jąder i niższych klas jakości, co ciąży na cenach przetworzonych frakcji i pasty.
• Dodatkowa podaż z alternatywnych kierunków, takich jak Gruzja, Azerbejdżan, Chile, Chiny i USA, zwiększająca konkurencję.
• Silna konkurencja między tureckimi eksporterami oraz wysokie koszty finansowania, które zniechęcają do utrzymywania zapasów i sprzyjają dyskontowaniu cen standardowych jakości.

Trading Outlook

• Nabywcy przemysłowi: Rozważyć wydłużenie pokrycia na I–II kwartał 2027 r., dopóki rynek pozostaje w fazie boczno‑miękkiej i zanim zapadnie decyzja TMO, w szczególności w odniesieniu do dużych kalibrów i specyficznych potrzeb wrażliwych na jakość.
• Mniejsi prażalnicy i producenci czekolady: Utrzymywać minimalne pokrycie do IV kwartału 2026 r., ale unikać nadmiernych zakupów przed wyjaśnieniem polityki TMO; wykorzystać ewentualną zniżkę wywołaną decyzją TMO w standardowych klasach jako okazję do uzupełnienia zapasów.
• Eksporterzy i sprzedawcy w kraju pochodzenia: Ostrożnie zarządzać zapasami do czasu poznania ceny wsparcia; priorytetowo traktować zróżnicowanie jakościowe i elastyczną logistykę, aby bronić marż w konkurencyjnym otoczeniu.

3‑Day Price Indication (Directional)