Rynek oleju palmowego: wyższa produkcja w Pakistanie, ale zależność od importu wciąż kluczowa dla cen

Ceny oleju palmowego pozostają wspierane, lecz zmienne – globalne kontrakty terminowe konsolidują się poniżej ostatnich maksimów, podczas gdy krajowa produkcja olejów roślinnych w Pakistanie rośnie, nie zmniejszając jednak znacząco silnej zależności kraju od importowanego oleju palmowego.

Produkcja nasion oleistych i olejów roślinnych w Pakistanie gwałtownie rośnie, napędzana głównie przez rzepak i gorczycę, ale lokalna podaż nadal pokrywa jedynie niewielką część konsumpcji. Pozostawia to Pakistan silnie narażony na globalne wahania cen oleju palmowego, kształtowane przez pogodę w Azji Południowo-Wschodniej, mandaty dotyczące biopaliw oraz zmieniające się poziomy zapasów. Na razie prawdopodobne jest umiarkowanie mocne, lecz ograniczone przedziałem środowisko cenowe, z niewielkim krótkoterminowym ryzykiem spadku, jeśli dane o produkcji z Malezji pozytywnie zaskoczą, ale ze strukturalnym wsparciem ze strony silnego popytu w Azji Południowej.

Prices

Terminowe kontrakty na malezyjski surowy olej palmowy (CPO) na giełdzie Bursa Malaysia notowane są w konsolidującym się przedziale po ostatnim dwutygodniowym spadku, przy czym kontrakty na lata 2026–27 zniżkują o ok. 0,4–0,6% i wycofują się z wcześniejszych maksimów. Lepsze zachowanie konkurencyjnych olejów roślinnych, takich jak olej sojowy, okresowo zapewnia wsparcie w trakcie sesji, jednak rosnące obawy o poziom zapasów oraz ostrożne nastroje przed nadchodzącymi danymi o podaży i popycie ograniczają potencjał wzrostowy.

Indonezja niedawno obniżyła lipcową 2026 cenę referencyjną CPO do ok. 1 000,9 USD za tonę, sygnalizując pewne złagodzenie poziomów parytetu eksportowego. Przy kursie EUR/USD w pobliżu 1,08 oznacza to orientacyjny poziom referencyjny CPO ok. 930–950 EUR za tonę FOB. Ceny spot i najbliższych serii terminowych kształtują się nieco powyżej tego poziomu bazowego, ale pozostają w dolnej połowie wskazanego przez Malaysian Palm Oil Council przedziału na lipiec, co sugeruje umiarkowanie mocny, lecz nie przegrzany rynek.

Supply & Demand

Krajowa produkcja olejów roślinnych w Pakistanie w roku gospodarczym 2025/26 wzrosła o ok. 30% do 550 000 ton z 474 000 ton, głównie dzięki lepszym plonom i przesunięciu w stronę upraw nasion oleistych, takich jak rzepak i gorczyca. Powierzchnia zasiewów rzepaku/gorczycy wzrosła z 1,05 do 1,21 mln akrów, a zbiory nasion skoczyły z 469 000 do 614 000 ton, podnosząc produkcję oleju ze 178 000 do 233 000 ton. Rozszerzyły się także uprawy słonecznika i canoli, podczas gdy nasiona bawełny – wciąż największe lokalne źródło oleju, na poziomie 216 000 ton – odnotowały spadek udziału do ok. 40% ze względu na ograniczenie zasiewów bawełny.

Pomimo tej poprawy Pakistan nadal pozyskuje niemal 90% olejów roślinnych z importu, co podkreśla utrzymujący się strukturalny deficyt pomiędzy krajową podażą a rosnącą konsumpcją. Najnowsze dane handlowe pokazują, że olej palmowy wciąż dominuje w strukturze importu jadalnych olejów Pakistanu i notuje silny wzrost wartości w roku budżetowym FY26, potwierdzając, że lokalne przyrosty nie zastąpiły wolumenów importowanego oleju palmowego. Oczekuje się, że polityka rządu nadal będzie wspierać rzepak, gorczycę, słonecznik i canolę, lecz bez znacznie szybszego wzrostu powierzchni upraw nasion oleistych i plonów potrzeby importowe pozostaną wysokie.

Fundamentals & External Drivers

Po stronie podaży sektor oleju palmowego w Malezji stoi wobec coraz ciaśniejszej równowagi, ponieważ susza powiązana z El Niño grozi ograniczeniem plonów w momencie, gdy kraj wprowadza mandat na biodiesel B15, zwiększający krajowy popyt przemysłowy. Ta kombinacja ogranicza nadwyżki dostępne na eksport i wspiera ceny, nawet jeśli krótkoterminowe kontrakty terminowe słabną w związku z oczekiwaniami wyższej produkcji w najbliższym czasie i przejściowo słabszego eksportu. Niższa cena referencyjna Indonezji nieznacznie łagodzi koszty eksportu, ale przede wszystkim odzwierciedla już chłodniejsze ceny międzynarodowe, a nie fundamentalną nadpodaż.

W przypadku Pakistanu silny wzrost liczby ludności, urbanizacja oraz preferencja dla przystępnych cenowo olejów jadalnych utrzymują wysoki popyt na produkty bazujące na oleju palmowym. Strukturalne osłabienie waluty i wyższe międzynarodowe ceny oleju palmowego w minionym roku przyczyniły się do presji inflacyjnej na żywność w kraju, a oficjalne dane wskazują na gwałtowny wzrost globalnych benchmarków cen oleju palmowego na początku 2026 roku. Choć rosnąca lokalna produkcja nasion oleistych zapewnia pewną średnioterminową poduszkę bezpieczeństwa, duży i rosnący rachunek importowy Pakistanu za olej palmowy – bliski równowartości 1,8–2,0 mld EUR w ostatnich półrocznych okresach – pozostawia kraj podatnym na ponowne skoki cen.

Weather & Short-Term Outlook

Pogoda w kluczowych regionach uprawy palm olejowych w Azji Południowo-Wschodniej pozostaje głównym czynnikiem ryzyka. Prognozy wskazują na utrzymujące się efekty El Niño z obszarami poniżej normy opadów w części Malezji i Indonezji, co może ograniczać plony świeżych kiści owoców do końca 2026 roku, jeśli sucha pogoda się utrzyma. W bardzo krótkim terminie uwaga rynku skupia się jednak na nadchodzącym raporcie Malaysian Palm Oil Board (MPOB) 10 lipca; oczekuje się wyższej produkcji w czerwcu oraz niepewnych wyników eksportu, co może przejściowo obciążać ceny, jeśli zapasy będą rosły szybciej, niż się spodziewano.

W Pakistanie pogoda krajowa generalnie sprzyjała zimowym uprawom nasion oleistych, przyczyniając się do odnotowanych wzrostów plonów rzepaku i gorczycy. W dalszej perspektywie wszelkie niekorzystne odchylenia monsunowe, które zakłóciłyby zasiewy bawełny, słonecznika lub canoli, mogłyby pośrednio jeszcze bardziej zwiększyć zależność od importowanego oleju palmowego. Przy obecnych warunkach nie widać jednak bezpośredniego szoku pogodowego, który nagle ograniczyłby krajową produkcję olejów roślinnych w Pakistanie.

Trading & Risk Management Outlook

• Importerzy w Pakistanie: Wykorzystajcie obecną konsolidację cen kontraktów CPO oraz niższą indonezyjską cenę referencyjną do zabezpieczenia części potrzeb na III–IV kwartał 2026, rozkładając zakupy w czasie wokół publikacji raportu MPOB, aby wychwycić potencjalne krótkotrwałe spadki, jeśli zapasy zaskoczą odczytem powyżej oczekiwań.
• Rafinerie i odbiorcy przemysłowi: Zabezpieczcie bazowy wolumen poprzez kontrakty na Bursa Malaysia lub swapy OTC w dolnej połowie obecnego przedziału cenowego, pozostawiając jednak część ekspozycji otwartą ze względu na utrzymujące się ryzyko wzrostu cen związane z El Niño i biodieslem w horyzoncie do 2027 roku.
• Producenci i eksporterzy: Rozważcie stopniową sprzedaż z wyprzedzeniem podczas wzrostów cen w okolice górnej granicy przedziału MPOC, równoważąc atrakcyjne marże z możliwością dalszego zaostrzenia sytuacji podażowej wskutek pogody w późniejszej części sezonu.

3‑dniowe kierunkowe wskazania cenowe (EUR)

• Malezja, najbliższe kontrakty futures na CPO: Lekko spadkowe do bocznego nastawienie (≈ 990–1 030 EUR/t), ponieważ inwestorzy czekają na raport MPOB z 10 lipca.
• SE Asia CPO FOB reference: Stabilne okolice 930–950 EUR/t, odzwierciedlające lipcowy poziom referencyjny Indonezji, z ograniczonym polem do dalszych krótkoterminowych spadków.
• Pakistan CIF – rafinowane produkty palmowe: Łagodnie niższe koszty dostawy w ujęciu EUR, jeśli kontrakty futures będą dalej zniżkować, lecz w dużej mierze równoważone przez zmienność kursową i fracht; lokalne ceny hurtowe prawdopodobnie pozostaną mocne w walucie krajowej.