Kontrakty terminowe na olej palmowy cofają się z ostatnich szczytów, ale utrzymują się solidnie powyżej 800 EUR/t

Kontrakty terminowe na olej palmowy na malezyjskim rynku instrumentów pochodnych konsolidują się tuż poniżej niedawnych szczytów; najbliższa część krzywej lekko się cofa w związku z oczekiwaniami wzrostu produkcji i wciąż wysokich zapasów, jednak silny popyt na biodiesel oraz sytuacja na konkurencyjnych rynkach nasion oleistych utrzymują ceny na dobrze wspieranych poziomach. Po silnym rajdzie na początku lipca kontrakty terminowe na surowy olej palmowy (CPO) weszły w wąski, lekko miękki przedział wahań. Najbliższe kontrakty MDEX z dostawą w okresie lipiec–listopad 2026 utrzymują się w przedziale 4 515–4 631 MYR/t, jedynie nieznacznie poniżej szczytów z końca czerwca, co wskazuje raczej na korektę niż załamanie rynku. Najnowsze dane wskazują na wzrost zapasów w Malezji w miarę sezonowej poprawy produkcji, podczas gdy indonezyjski mandat B50 oraz stabilny eksport wspierają strukturalny popyt. Krótkoterminowe zachowanie cen pozostanie prawdopodobnie wrażliwe na nagłówki i czynniki pogodowe; uczestnicy rynku obserwują warunki suchego sezonu w kluczowych rejonach upraw palm w Azji Południowo‑Wschodniej oraz zmienność na rynkach konkurencyjnych olejów roślinnych.

Ceny

Krzywa cenowa oleju palmowego na MDEX wskazuje na łagodną korektę spadkową na najbliższym odcinku, przy ogólnie wysokich poziomach wzdłuż całej serii:

*Przeliczenie na EUR przy założeniu ~5,32 MYR = 1 EUR; wartości zaokrąglone.

Najbliższa seria kontraktów na okres sierpień–listopad 2026 jest notowana blisko 4 520–4 630 MYR/t, co jest spójne z niedawnymi wskazaniami, że CPO porusza się zasadniczo w konsolidacji wokół poziomu 4 400–4 600 MYR/t. Niewielka backwardation do połowy 2027 r. (około 150–200 MYR/t względem kontraktu najbliższego) sygnalizuje oczekiwania nieco ciaśniejszych fundamentów w przyszłości, ale nie gwałtownego zacieśnienia.

Czynniki podaży i popytu

Po stronie podaży dane z Malezji pokazują, że zapasy na koniec maja i czerwca stopniowo się odbudowują, ponieważ produkcja przewyższała eksport, pozostawiając stan magazynowy około 20–25% powyżej poziomów sprzed roku. Produkcja wchodzi obecnie w sezonowo silniejszą drugą połowę roku, a lokalni traderzy wskazują rosnącą podaż jako kluczowy czynnik stojący za ostatnim osłabieniem cen kontraktów terminowych.

W Indonezji wdrożenie mandatu biodiesla B50 od 1 lipca 2026 r. ma strukturalnie prowzrostowy charakter, przekierowując dodatkowe 2,2–2,3 mln ton CPO rocznie na krajowe zużycie paliwowe — około 8% dotychczasowych wolumenów eksportowych. Przedstawiciele władz wielokrotnie jednak podkreślali, że krajowa podaż CPO jest więcej niż wystarczająca, aby pokryć zarówno zapotrzebowanie na biodiesel, jak i eksport, co łagodzi obawy przed skrajnym zacieśnieniem rynku czy wprowadzeniem zakazów eksportowych. Ta kombinacja wyższej krajowej absorpcji i uspokajających sygnałów politycznych pomaga utrzymać globalnych nabywców aktywnych, ale ostrożnych wobec agresywnego podbijania cen.

Po stronie popytu ostatnie doniesienia wskazują na solidne zainteresowanie importem malezyjskiego oleju palmowego w okresach, gdy indonezyjskie opłaty eksportowe lub zmiany administracyjne przejściowo podnoszą jego względną cenę, podczas gdy słabsze miesiące pokrywały się z agresywną konkurencją ze strony Indonezji. W bardzo krótkim horyzoncie nastroje kształtowane są także przez ruchy na rynkach konkurencyjnych olejów: silniejsze ceny oleju sojowego i energii w ostatnim czasie wspierały CPO, choć dane z najnowszej sesji wskazują raczej na umiarkowaną realizację zysków na całej krzywej.

Fundamenty i pogoda

Fundamentalnie rynek równoważy obecnie rosnącą produkcję w Azji Południowo‑Wschodniej i wyższe zapasy w Malezji z napędzanym politycznie wzrostem popytu wynikającym z indonezyjskiego programu biodiesla oraz stabilnym zużyciem w sektorze spożywczym i oleochemicznym. W czerwcu ceny CPO w Malezji wzrosły o około 1% miesiąc do miesiąca, podczas gdy indonezyjskie ceny benchmarkowe również nieznacznie wzrosły, a dyskonto względem malezyjskiego CPO się zawęziło, co sugeruje poprawę nastrojów rynkowych pomimo nadwyżki zapasów.

Pod względem warunków pogodowych Azja Południowo‑Wschodnia znajduje się w szczycie pory suchej. Indonezyjskie agencje meteorologiczne prognozują poniżej normy opady dla części Sumatry i Borneo (Kalimantanu) w lipcu, przy generalnie niskiej do umiarkowanej sumie opadów w południowej Sumatrze i innych kluczowych rejonach upraw palm. Lokalne biuletyny klimatyczne ostrzegają przed podwyższonym ryzykiem pożarów i smogu wraz z nasilaniem się pory suchej, zwłaszcza tam, gdzie pożary związane z wypalaniem gruntów są już obserwowane w południowej Sumatrze i na Borneo. Choć krótkoterminowy wpływ na plony jest ograniczony, przedłużająca się susza i pożary mogą osłabić wzrost kiści świeżych owoców (FFB) w dalszej części roku, dodając średnioterminowy, wspierający ceny element.

Perspektywa na 4–6 tygodni

W nadchodzącym miesiącu ceny oleju palmowego prawdopodobnie pozostaną w przedziale konsolidacji, ale przy podwyższonej zmienności:

• Scenariusz bazowy: Kontrakty terminowe na CPO na MDEX utrzymują się mniej więcej w przedziale 4 300–4 700 MYR/t (~808–883 €/t), ponieważ sezonowy wzrost produkcji zapewnia komfortowy poziom zapasów, podczas gdy popyt na biodiesel i ceny energii ograniczają skalę przeceny.
• Czynniki prowzrostowe: Przedłużająca się sucha pogoda lub nasilenie się pożarów/smogu w Indonezji i Malezji; ponowne umocnienie cen ropy naftowej i konkurencyjnych olejów roślinnych; jakiekolwiek zakłócenia w logistyce eksportu z Indonezji lub w realizacji polityki wokół B50 i scentralizowanych systemów eksportowych.
• Czynniki prospadkowe: Szybsze niż oczekiwano narastanie zapasów w Malezji, słabszy popyt importowy ze strony kluczowych nabywców w Azji Południowej i Chinach lub korekta spadkowa na rynkach energii i nasion oleistych, zmniejszająca premię za oleje roślinne.

Perspektywy handlowe i 3-dniowy kierunkowy scenariusz

Rozważania strategiczne (kupujący i sprzedający rozliczający się w EUR):

• Rafinerie i producenci żywności: Przy kontraktach najbliższych notowanych tuż poniżej niedawnych szczytów, ale bez sygnałów o nagłym zacieśnieniu podaży, roztropne wydaje się stopniowe zabezpieczanie zakupów na spadkach w okolice 4 300–4 400 MYR/t (~808–827 €/t), zamiast czekania na głęboką korektę, której obecne fundamenty nie gwarantują.
• Producenci: Łagodna backwardation krzywej do 2027 r. przemawia za stopniowym zwiększaniem sprzedaży terminowej w strefie 4 600–4 700 MYR/t (~864–883 €/t), szczególnie dla dostaw w I–II kw. 2027 r., przy pozostawieniu części ekspozycji na potencjalny dalszy wzrost cen w razie zaostrzenia bilansu przez czynniki pogodowe lub decyzje polityczne.
• Traderzy krótkoterminowi: Biorąc pod uwagę umiarkowane ostatnie osłabienie kontraktów na sierpień–listopad oraz wciąż solidne tło fundamentalne, preferowana jest strategia kupna na spadkach i sprzedaży w pobliżu ostatnich szczytów w ramach przedziału wahań, przy ścisłym śledzeniu korelacji z olejem sojowym i ropą naftową.

3-dniowy scenariusz kierunkowy (MDEX, w ekwiwalencie EUR/t):

• Kontrakty najbliższe (lipiec–sierpień 2026): Lekko prospadkowe do bocznych; oczekiwany handel w pasmie około 830–865 €/t, w miarę jak rynek trawi dane o produkcji i eksporcie.
• IV kw. 2026 (październik–grudzień 2026): Lekko boczne nastawienie; notowania prawdopodobnie utrzymają się w rejonie 860–880 €/t, przy ograniczonej liczbie nowych bodźców fundamentalnych w najbliższych sesjach.
• Początek 2027 r. (styczeń–marzec 2027): Ruch boczny do lekko wzrostowego; łagodna backwardation sugeruje umiarkowane wsparcie powyżej 880 €/t, jeśli czynniki pogodowe lub informacje z rynku energii okażą się bardziej sprzyjające.