Kontrakty terminowe na olej palmowy spadają w obliczu osłabienia krzywej terminowej pod wpływem polityki i zapasów

Kontrakty terminowe na olej palmowy na Malezyjskiej Giełdzie Derivatów (MDEX) znalazły się 6 listopada 2026 r. pod szeroką presją, a kluczowe kontrakty spadły o około 2–3%, gdy rynek analizował wysoki poziom zapasów i słabsze ceny eksportowe z Indonezji.

Ceny osłabły w całej krzywej terminowej, na czele z aktywnie handlowanym kontraktem na styczeń 2027 r., mimo że regionalne fundamenty wskazują na stopniowe zacieśnianie sytuacji podaży i popytu na początku 2027 r. Ruch ten odzwierciedla ponowną wycenę ryzyka po obniżeniu przez Indonezję ceny referencyjnej i opłat eksportowych na listopad, podczas gdy zapasy w Malezji pozostają podwyższone po silnym szczycie produkcji we wrześniu. Sezonowy spadek produkcji i stabilny popyt na biodiesel nadal zapewniają średnioterminowe wsparcie, jednak nastroje w krótkim terminie ograniczają obfita podaż terminów bliskich, wysoki koszt utrzymania pozycji oraz przeciwności makroekonomiczne wynikające z niższych cen energii.

Ceny

Kontrakty terminowe na surowy olej palmowy na MDEX odnotowały 6 listopada 2026 r. skoordynowaną korektę:

• Najbliższy kontrakt na listopad 2026 r. zamknął się na poziomie 4 049 MYR/t, spadając o 77 MYR, czyli 1,9% w ciągu dnia.
• Kontrakt na grudzień 2026 r. zamknął się na poziomie 4 147 MYR/t, tracąc 132 MYR, czyli 3,2%.
• Benchmarkowy kontrakt na styczeń 2027 r. zakończył sesję na poziomie 4 258 MYR/t, tracąc 119 MYR, czyli 2,8%.
• Kontrakty do lipca 2027 r. szeroko spadły o 82–106 MYR/t, co oznacza dzienny spadek o 1,8–2,4%.

W dalszej części krzywa pozostaje jedynie umiarkowanie rosnąca, a kontrakty na marzec–lipiec 2027 r. skupiają się w przedziale 4 437–4 531 MYR/t, wskazując na ograniczoną premię za ryzyko związane z podażą w dalszych terminach, mimo pojawiającej się niepewności pogodowej i politycznej.

Podaż i popyt

Malezyjski kompleks oleju palmowego wychodzi z sezonowego szczytu produkcji. Oficjalne dane wskazują, że produkcja surowego oleju palmowego wzrosła we wrześniu 2026 r. do około 2,12 mln ton, czyli o około 16% miesiąc do miesiąca, podnosząc łączne zapasy oleju palmowego powyżej 3,5 mln ton i do najwyższego poziomu od ponad dekady. Podwyższone zapasy zwiększają wrażliwość cen na zmiany popytu eksportowego i polityki.

Po stronie popytu wcześniejsze obniżki ceł importowych na oleje roślinne w Indiach, w połączeniu z tańszym indonezyjskim CPO, powinny wspierać programy importowe do I kwartału 2027 r., podczas gdy mandaty dotyczące biodiesla w Indonezji utrzymują solidny popyt strukturalny. Jednak wysoka inflacja konsumencka i wolniejszy wzrost gospodarczy w kluczowych regionach importujących ograniczają perspektywy uznaniowego popytu na żywność, pozostawiając bilans na razie komfortowym.

Fundamenty i polityka

Indonezja obniżyła oficjalną cenę referencyjną surowego oleju palmowego na okres 1–30 listopada 2026 r. do 978,90 USD/t, czyli o 6,07% w porównaniu z październikiem, co doprowadziło do obniżenia cła eksportowego i opłaty eksportowej odpowiednio do 124 USD/t i 122,36 USD/t. Obniżka zmniejsza różnicę kosztową między pochodzeniem indonezyjskim i malezyjskim, wywierając presję na kontrakty terminowe MDEX, gdy eksporterzy dostosowują poziomy ofert, aby zachować konkurencyjność.

Jednocześnie malezyjska organizacja branżowa oczekuje, że ceny CPO w listopadzie pozostaną zasadniczo wspierane powyżej 4 600 MYR/t, wskazując na połączenie sezonowego spadku produkcji po szczycie, wysokiego potencjału redukcji zapasów i stabilnego wykorzystania biodiesla. Obecna korekta kontraktów terminowych wygląda zatem bardziej na konsolidację wciąż podwyższonego poziomu cen niż na początek trwałego trendu spadkowego, zwłaszcza jeśli zapasy zaczną zmniejszać się względem wrześniowych maksimów.

Perspektywy pogodowe

Krótkoterminowe prognozy klimatyczne nadal wskazują na wzorzec przypominający El Niño, z opadami poniżej normy i temperaturami powyżej normy prognozowanymi w częściach Archipelagu Malajskiego, w tym w kluczowych regionach produkcji oleju palmowego w Indonezji i Malezji, w okresie od października do grudnia 2026 r. Chociaż bieżąca produkcja pozostaje wysoka, przedłużający się deficyt wilgoci do 2027 r. może ograniczyć plony i zawiązywanie owoców, wspierając umiarkowaną premię za ryzyko w kontraktach odroczonych, jeśli susza będzie się utrzymywać.

Perspektywy handlowe

• Krótkoterminowe nastawienie: Przy korekcie najbliższych kontraktów o 2–3% podczas jednej sesji i wciąż wysokich zapasach, wzrosty w kierunku strefy 4 400–4 500 MYR/t w kontraktach na styczeń–marzec 2027 r. mogą przyciągać sprzedaż ze strony producentów i przetwórców chcących zabezpieczyć pozycje.
• Średnioterminowe wsparcie: Sezonowy spadek produkcji, większy odbiór biodiesla i ewentualne zmniejszenie rekordowych zapasów przemawiają przeciwko agresywnemu otwieraniu krótkich pozycji po I kwartale 2027 r., zwłaszcza jeśli susza związana z El Niño będzie się utrzymywać.
• Strategie spreadowe: Stosunkowo płaska krzywa sugeruje możliwości w spreadach kalendarzowych, z potencjałem umocnienia najbliższych kontraktów względem miesięcy odroczonych, jeśli redukcja zapasów przyspieszy.

3-dniowa perspektywa kierunkowa (MDEX)

*Nastawienie kierunkowe ma charakter wyłącznie orientacyjny i zakłada brak poważnych szoków politycznych lub makroekonomicznych.