Migdały w Gruzji: większe zbiory w 2026 r. przy słabym popycie eksportowym

Gruziński sektor migdałów wchodzi w rok 2026 z większymi, lepszej jakości zbiorami, ale też z łagodniejszym popytem zewnętrznym i wyższymi kosztami importu, co tworzy mieszany obraz cen na nadchodzące miesiące. Krajowa podaż ma wzrosnąć, tymczasem wolumeny eksportu spadają, a ceny importowe rosną, zawężając marże przetwórców i handlowców. Zbiory migdałów w Gruzji w 2026 r. szacuje się na ok. 4 500 ton, czyli prawie o 29% więcej niż ubiegłoroczne 3 500 ton, mimo że wiosenne wiatry, przymrozki i obfite deszcze latem ograniczyły plony. Jakość jest generalnie lepsza niż w 2025 r., co powinno wspierać konkurencyjność w segmentach premium. Jednocześnie eksport migdałów blanszowanych gwałtownie spadł w okresie styczeń–lipiec 2026 r., podczas gdy import stał się droższy, co wskazuje na rynek, który musi włożyć więcej wysiłku, by ulokować rosnące wolumeny za granicą i kontrolować koszty w kraju.

Prices

Dane handlowe Gruzji sygnalizują umacniające się środowisko cenowe. Wydatki na import migdałów blanszowanych w okresie styczeń–lipiec 2026 r. pozostały niemal niezmienione, na poziomie ok. 2,49 mln USD, mimo że wolumeny spadły z 433 do 338 ton. Przy ok. 30% wzroście średniej ceny importowej – z ok. 5,64 USD/kg do 7,36 USD/kg – importowane jądra są wyraźnie droższe dla lokalnych nabywców.

Aktualne oferty międzynarodowe również wskazują na umiarkowanie wspierający ton. Przeliczając oferty indykatywne przy kursie ok. 0,93 EUR za 1 USD, standardowe amerykańskie jądra Carmel SSR po ok. 6,7 USD/kg przekładają się na około 6,25 EUR/kg FAS, podczas gdy premium organiczny Nonpareil jest blisko 8,70 EUR/kg FOB. Hiszpańskie jądra Marcona wyceniane są w okolicach 6,20–8,25 EUR/kg FOB Madryt, a odmiany Valencia i Guara mieszczą się głównie w przedziale średnio 5–7 EUR/kg. Ogólnie ceny wyrażone w EUR nieznacznie wzrosły w ostatnich tygodniach, co jest spójne z wyższymi jednostkowymi wartościami importu do Gruzji.

Supply & Demand

Krajowa podaż w Gruzji się umacnia. Zbiory w 2026 r. prognozuje się na ok. 4 500 ton, czyli prawie o 1 000 ton więcej rok do roku, mimo że niekorzystna pogoda ograniczyła potencjał wzrostu. Potencjał sadów nie został jeszcze w pełni wykorzystany, co sugeruje dalszy rozwój w przyszłości, gdy młode nasadzenia wejdą w pełnię owocowania.

Po stronie popytowej najsłabszym ogniwem jest obecnie eksport. W okresie styczeń–lipiec 2026 r. Gruzja wysłała zaledwie 92 tony migdałów blanszowanych, czyli o 54,2% mniej niż 201 ton rok wcześniej. Rosja pozostała głównym kierunkiem z 46 tonami, następnie Iran (18 ton), Białoruś (13,8 tony), Niderlandy (13 ton) i Syria (1 tona). Ten spadek oznacza, że mniejsza część zbiorów jest absorbowana przez zagranicznych nabywców.

Jednocześnie zależność Gruzji od importowanych migdałów, szczególnie w odniesieniu do określonych typów jąder i przetwórstwa o wyższej wartości dodanej, pozostaje istotna, choć powoli maleje. Import migdałów blanszowanych spadł w pierwszych siedmiu miesiącach roku z 433 do 338 ton. Turcja jest obecnie kluczowym dostawcą, przed Hiszpanią i Stanami Zjednoczonymi. Wraz ze wzrostem krajowej produkcji to zapotrzebowanie na import może dalej się zmniejszać — pod warunkiem dalszej poprawy jakości i parametrów lokalnego surowca.

Fundamentals & Trade Flows

Kluczową zmianą strukturalną w 2026 r. jest połączenie wyższej krajowej produkcji z niższymi wolumenami eksportu. Choć lepszej jakości migdały powinny uczynić gruziński produkt bardziej atrakcyjnym, obecne załamanie eksportu wskazuje na wyzwania w obszarze dostępu do rynku, poziomu cen lub logistyki. Przy dominacji Rosji, Iranu i Białorusi wśród nabywców baza eksportowa pozostaje geograficznie skoncentrowana, a więc narażona na regionalne wstrząsy gospodarcze lub regulacyjne.

Po stronie importu 30% wzrost średnich cen sugeruje, że międzynarodowi dostawcy odzyskali część siły cenowej — czy to z powodu wyższych globalnych kosztów, ciaśniejszej dostępności w niektórych źródłach pochodzenia, czy też efektów kursowych. Dla gruzińskich przetwórców mieszających surowiec krajowy z importowanym oznacza to wyższe koszty wejścia i potencjalne ściskanie marż, chyba że uda się przenieść wyższe ceny sprzedaży na klientów detalicznych lub eksportowych.

Globalnie, Kalifornia — wciąż dominujący producent — spodziewana jest z nieco mniejszym zbiorem migdałów w 2026 r., podczas gdy Hiszpania liczy na produkcję na poziomie normalnym do odradzającego się po wcześniejszych pogodowych zawirowaniach. Te tendencje, w połączeniu ze stabilnym popytem na przekąski i składniki roślinne, ogólnie wspierają ceny i pomagają wyjaśnić, dlaczego Gruzja płaci więcej za kilogram importowanych migdałów, mimo że wolumeny spadają.

Outlook & Trading Ideas

Wyższa krajowa dostępność i poprawiona jakość dają Gruzji szansę na stopniowe ograniczanie zależności od importu, ale bezpośrednim wyzwaniem pozostają słaby eksport i rosnące koszty sprowadzania surowca. Bez ożywienia popytu międzynarodowego, szczególnie ze strony Rosji i rynków sąsiednich, większa część zbiorów 2026 będzie musiała zostać wchłonięta na rynku krajowym lub przeniesiona na kolejne sezony, co ograniczy potencjał wzrostu cen skupu u rolnika mimo wyższych globalnych benchmarków.

W perspektywie najbliższych 3–6 miesięcy rynek prawdopodobnie będzie charakteryzował się ostrożnym, lekko mocniejszym tonem w ujęciu EUR, napędzanym wyższymi cenami importowymi, ograniczeniami podaży globalnej w kluczowych regionach pochodzenia oraz utrzymującym się zainteresowaniem ze strony przemysłu cukierniczego i przekąskowego. Jednak wszelkie trwalsze zwyżki cen będą wymagały wyraźniejszych sygnałów, że gruzińskim eksporterom udaje się skutecznie ulokować nowy plon i ewentualnie dywersyfikować sprzedaż na rynki UE i Bliskiego Wschodu, oferując jądra o jakości premium.

• Producenci w Gruzji: Rozważcie zawieranie kontraktów terminowych na część partii wysokiej jakości, zwłaszcza jąder w standardzie eksportowym, pozostawiając jednocześnie pewną ekspozycję na potencjalny wzrost cen, jeśli popyt zewnętrzny się poprawi.
• Importerzy i przetwórcy: Przejrzyjcie pokrycie kontraktowe na IV kw. 2026 – I kw. 2027; przy średnich cenach importowych już wyższych o ok. 30%, stopniowe zakupy i dywersyfikacja źródeł pochodzenia (Turcja, Hiszpania, USA) mogą pomóc w zarządzaniu ryzykiem kosztowym.
• Odbiorcy przemysłowi w Europie/WNP: Rozważcie migdały pochodzenia gruzińskiego jako konkurencyjną alternatywę dla wybranych specyfikacji, biorąc pod uwagę poprawioną jakość oraz potrzebę Gruzji, by ulokować większe zbiory.

3-dniowa prognoza kierunkowa (w EUR): Przy stabilnych do lekko rosnących międzynarodowych cenach referencyjnych oraz sytuacji, w której Gruzja mierzy się z wyższymi kosztami importu, ale rosnącą podażą krajową, oczekuje się, że oferty lokalne i regionalne będą handlowane w przedziale stabilnym do lekko mocniejszego w ciągu najbliższych trzech dni handlowych, z ograniczoną przestrzenią do gwałtownych ruchów, o ile nie pojawią się nowe informacje dotyczące eksportu lub logistyki.