Rynek migdałów umacnia się dzięki mniejszym zbiorom w USA i słabemu popytowi krajowemu

Kalifornijskie zbiory migdałów w 2026 r. zapowiadają się jako tylko nieznacznie mniejsze niż w ubiegłym roku, ale wczesne upały, mieszane warunki podczas kwitnienia oraz strukturalnie słabszy popyt w USA na tyle zaostrzają bilans, że wspierają wyższe ceny. Rentowność producentów pozostaje jednak na granicy opłacalności między rosnącymi kosztami a koniecznością obrony cen w okolicach równowartości 2,75–2,85 EUR/kg. Po zmiennym okresie kwitnienia i przyspieszonym sezonie rynek migdałów wchodzi w żniwa z lepszą siłą cenową, ale nadal mierzy się z przeciwnościami popytowymi na rynku krajowym oraz strukturalnymi zmianami w zakresie wody i areału. Nieco mniejszy zbiór w Kalifornii, rzędu 2,7 mld funtów, w połączeniu ze spadkiem powierzchni owocującej i wcześniejszym niż zwykle zbiorem, ogranicza ryzyko spadku cen, o ile rozmiar jąder się utrzyma. Jednocześnie wyższe koszty paliw i nawozów oraz utrzymująca się słabość popytu krajowego zmuszają producentów i kupujących do ponownej oceny strategii długoterminowych, przy rosnącym znaczeniu eksportu i regionalnych przesunięć produkcji.

Ceny

Ceny spot i terminowe umocniły się w ostatnich tygodniach, gdy uczestnicy rynku zaczęli uwzględniać niższy od trendu zbiór w Kalifornii i ciaśniejszą dostępność jąder. Amerykańscy producenci szeroko celują w poziom około 3,00 USD/lb, aby pokryć rosnące koszty; przekłada się to na około 2,75–2,85 EUR/kg, w zależności od klasy i kursu walutowego. Jest to spójne z umiarkowanym umocnieniem obserwowanym w ofertach na jądra z kluczowych kierunków pochodzenia.

Ostatnie wskazania cenowe pokazują jądra Carmel SSR pochodzenia USA w okolicach 6,60–6,65 EUR/kg FAS Waszyngton, podczas gdy organiczne Nonpareil 27/30 handlowane są blisko 9,25 EUR/kg FOB. Ceny jąder hiszpańskich również nieznacznie wzrosły – standardowa Marcona 12/14 notowana jest około 6,55 EUR/kg FOB Madryt, a typy walencjańskie mieszczą się przeważnie w przedziale 7,05–7,40 EUR/kg. Zsynchronizowany wzrost notowań zarówno w USA, jak i w Hiszpanii podkreśla szersze zacieśnienie rynku, a nie wyłącznie lokalny ruch.

Podaż i popyt

Oficjalna prognoza produkcji migdałów w Kalifornii na 2026 r. wynosi 2,7 mld funtów, około 1% mniej niż rok wcześniej, przy oczekiwanym spadku powierzchni owocującej o 1% do 1,39 mln akrów. Szacunek opiera się na badaniach telefonicznych i jest jedyną oficjalną prognozą w tym sezonie po tym, jak branża wycofała finansowanie dawnego badania z pomiarem obiektywnym, co skłania handlowców do porównywania go z prywatnymi szacunkami zbiorów.

Warunki podczas kwitnienia i na początku sezonu były mieszane. Deszcz w okresie szczytowego kwitnienia zakłócił aktywność pszczół i zapylanie przez kilka dni, podczas gdy wyższe niż zwykle temperatury w marcu przyspieszyły rozwój jąder i przesunęły żniwa o 10–14 dni wcześniej w niektórych rejonach. Wcześniejszy start sprawił, że pierwsze dostawy zaczęły trafiać do łuszczarni już od lipca, zwiększając prawdopodobieństwo zakończenia zbiorów przed typowymi, przypadającymi na koniec października opadami, a tym samym obniżając ryzyko pogorszenia jakości przez mokrą pogodę.

Pomimo słabszych warunków zapylania, poprawa pogody po kwitnieniu sprzyjała utrzymaniu zawiązków, więc główna niepewność dotyczy teraz rozmiaru jąder i ostatecznych plonów po wiosennych upałach. Koszty produkcji są istotnym ograniczeniem: wyższe ceny paliw i nawozów, wraz z kilkoma latami niskich cen migdałów, skłoniły producentów do ograniczenia wydatków na sady i usuwania starszych kwater. Ograniczenia wodne wynikające z kalifornijskiej ustawy Sustainable Groundwater Management Act również przekształcają długoterminową bazę podażową, zachęcając do stopniowego przesuwania części nasadzeń na północ oraz sygnalizując potencjalne przyszłe redukcje areału w okręgach borykających się z deficytem wody.

Po stronie popytu sprzedaż migdałów na rynku krajowym w USA pozostaje słaba, co czyni z eksportu kluczowy kanał zbytu. Najnowsze oficjalne dane i dane branżowe pokazują, że krajowe zużycie w sezonie 2025/26 utrzymuje się znacznie poniżej poziomów z poprzednich lat, podczas gdy wysyłki eksportowe są relatywnie bardziej odporne i w coraz większym stopniu koncentrują się na rynkach takich jak Turcja i część Europy Zachodniej, a nie Indie i Chiny. Podkreśla to znaczenie konkurencyjnych cen eksportowych i logistyki jako głównego mechanizmu równoważenia nadchodzącego zbioru.

Fundamenty i pogoda

Strukturalnie, umiarkowany spadek powierzchni owocującej, w połączeniu z latami nieoptymalnych zwrotów, odsuwa rynek od chronicznej nadpodaży, która ciążyła na cenach we wcześniejszych sezonach. Jednocześnie kalifornijska Central Valley pozostaje dominującym globalnym dostawcą i nawet 1‑procentowy spadek produkcji rok do roku oznacza, że wolumeny w ujęciu bezwzględnym nadal są historycznie wysokie, przez co rynek pozostaje wrażliwy na wahania popytu, a nie na bezwzględne niedobory.

Aktualne warunki sezonowe w głównym pasie uprawy migdałów są generalnie sprzyjające. Wczesnosezonowe upały już przyspieszyły dojrzewanie jąder, a warunki w sierpniu w części Kalifornii były zbliżone do normy lub nieco chłodniejsze, co ogranicza dodatkowy stres cieplny podczas zbiorów. Wcześniejsze zakończenie zbiorów powinno obniżyć prawdopodobieństwo, że opady pod koniec października zaszkodzą jakości orzechów na drzewach lub utrudnią dostęp do pól, co jest istotnym ograniczeniem ryzyka jakościowego i kosztowego dla podmiotów zajmujących się obróbką.

Producenci koncentrują się obecnie w dużej mierze na uzyskiwanych plonach z akra i wielkości jąder, aby ocenić, czy przychody zdołają dorównać rosnącym kosztom nakładów. Przy docelowych plonach w okolicach 3 000 funtów z akra i oczekiwanych cenach ok. 3 USD/lb, każdy negatywny niespodziewany scenariusz w zakresie plonu lub rozmiaru, bez kompensującego wzrostu cen, dodatkowo ścisnąłby marże. Z kolei jeśli jakość okaże się lepsza niż obawiano się, a popyt się ustabilizuje, obecna presja kosztowa może ograniczyć wzrost podaży i wesprzeć bardziej trwałe minimum cenowe.

Perspektywy i rekomendacje handlowe

W krótkim terminie kombinacja nieco mniejszej podaży, wcześniejszych zbiorów i słabszego popytu krajowego wskazuje na ostrożnie mocny rynek do wczesnej jesieni. Ruchy cen prawdopodobnie pozostaną umiarkowane, o ile popyt eksportowy będzie absorbował dostępne wolumeny, a w danych dotyczących ostatecznych plonów nie pojawią się poważne negatywne niespodzianki. Ryzyka pogodowe koncentrują się obecnie bardziej na lokalnych zakłóceniach żniw niż na szeroko zakrojonych stratach plonu.

• Importerzy/palarze: Rozważcie zabezpieczenie umiarkowanie większej części potrzeb na IV kw. 2026 – I kw. 2027 przy obecnych spadkach cen, zwłaszcza dla standardowego surowca z USA i Hiszpanii, zachowując jednocześnie pewną elastyczność na wypadek presji cenowej po zbiorach.
• Odbiorcy przemysłowi: Zabezpieczcie wolumeny w wyższych specyfikacjach i organicznych Nonpareil, gdzie różnice cenowe mogą się powiększyć, jeśli rozmiar jąder rozczaruje; stosujcie zakupy rozłożone w czasie, aby zarządzać ryzykiem cenowym.
• Producenci/eksporterzy: Unikajcie nadmiernego angażowania się w sprzedaż przed wyjaśnieniem kwestii rozmiaru jąder, ale wykorzystujcie obecną mocniejszą tonację rynku do stopniowego zawierania kontraktów w pobliżu lub powyżej poziomów pokrywających koszty, szczególnie jeśli wczesne wskaźniki jakości są dobre.

W ciągu najbliższych trzech dni handlowych ceny migdałów w EUR na kluczowych bazach FAS USA i FOB Hiszpania powinny pozostać lekko mocne lub boczne, z łagodnym wzrostowym nastawieniem w aktywnie handlowanych klasach. Każde nowe informacje dotyczące faktycznych plonów lub zaktualizowanych danych o wysyłkach mogą wywołać krótkoterminową zmienność, ale gwałtowna korekta wydaje się mało prawdopodobna bez istotnej pozytywnej niespodzianki w zakresie wielkości zbiorów.