Struktura backwardation WTI pogłębia się, gdy siła oleju napędowego przewyższa perspektywy słabszego popytu

Kontrakty futures na WTI i Brent pozostają na podwyższonych poziomach przy silnie backwardowanej krzywej, ponieważ najbliższe kontrakty zyskują dzięki wysokim marżom na średnich destylatach i utrzymującemu się ryzyku geopolitycznemu, nawet gdy główne agencje obniżają prognozy wzrostu popytu na 2026 r. Struktura ta sygnalizuje wciąż napięty rynek prompt i zachęca raczej do redukcji zapasów niż ich gromadzenia. Benchmarki ropy utrzymują się tuż poniżej ostatnich szczytów: 14 października 2026 r. najbliższy kontrakt WTI znajdował się powyżej 95 USD/bbl, a Brent powyżej 106 USD/bbl. W dalszej części krzywej ceny systematycznie spadają do niskich poziomów 60 USD/bbl w 2037 r. dla obu gatunków, wskazując na oczekiwania stopniowego równoważenia rynku, lecz nie na rychłą nadpodaż. Jednocześnie kontrakty futures na niskosiarkowy olej gazowy ICE pozostają wyjątkowo mocne, a crack spread nadal się rozszerza, podkreślając dotkliwą ciasnotę na rynku oleju napędowego w relacji do ropy. Najnowsze prognozy IEA i OPEC wskazują na słabszy wzrost popytu w 2026 r., ale ponowne umocnienie w 2027 r., gdyż po ostatnich spadkach zapasy będą musiały zostać odbudowane. Ta kombinacja utrzymuje wysoką zmienność i ogranicza potencjał spadkowy cen ropy w krótkim terminie.

Ceny i struktura krzywej

Krzywa NYMEX WTI 14 października wskazuje na silną strukturę backwardation: kontrakt na listopad 2026 r. rozlicza się po 95.09 USD/bbl, na grudzień 2026 r. po 93.97 USD/bbl, a na styczeń 2027 r. po 92.87 USD/bbl, przy płynnym spadku do około 60 USD/bbl na początku 2032 r. i około 49–50 USD/bbl w 2037 r. Najbliższy spread czasowy między listopadem 2026 r. a grudniem 2027 r. wynosi około 14 USD/bbl, co stanowi bardzo silny sygnał napiętej podaży prompt.

Brent odzwierciedla ten wzorzec przy jeszcze wyższych poziomach bezwzględnych. Kontrakt ICE Brent na grudzień 2026 r. zamyka się po 106.09 USD/bbl, na styczeń 2027 r. po 103.49 USD/bbl, a na luty 2027 r. po 100.95 USD/bbl, po czym stopniowo obniża się do niskich poziomów 60 USD/bbl w połowie lat 30. Ceny oleju napędowego (oleju gazowego ICE) są wyjątkowo mocne: kontrakt na listopad 2026 r. wynosi 1,466.00 USD/t, a na grudzień 2026 r. 1,418.50 USD/t; następnie ceny spadają, ale na długim końcu pozostają powyżej 760 USD/t. Silna struktura backwardation zarówno na rynku ropy, jak i produktów zniechęca do magazynowania oraz wspiera dalsze redukcje zapasów komercyjnych i, tam gdzie ma to zastosowanie, strategicznych.

Podaż, popyt i geopolityka

Najnowszy raport IEA Oil Market Report z 14 października wskazuje, że agencja obniżyła prognozę światowego popytu na ropę w 2026 r. w związku z pogarszającymi się perspektywami makroekonomicznymi i utrzymującą się presją cenową, podczas gdy ryzyko podażowe pozostaje podwyższone z powodu trwającego konfliktu na Bliskim Wschodzie i w Iranie . Jednocześnie IEA podkreśla, że OPEC+ zwiększył ostatnio wydobycie o około 2.1 mb/d, przede wszystkim dzięki Arabii Saudyjskiej, a wzrost podaży spoza OPEC+ napędzają ZEA .

Własna październikowa prognoza OPEC, opublikowana 13 października, obniża prognozowany wzrost popytu w 2026 r., ale podnosi oczekiwania na 2027 r. do około 2.55 mb/d, argumentując, że po obecnym okresie ciasnoty zapasy będą musiały zostać uzupełnione . Techniczne spotkanie OPEC+ 4 października zdecydowało o utrzymaniu dobrowolnych korekt wydobycia, sygnalizując dalszą preferencję grupy do zarządzania podażą w celu wsparcia cen, zamiast wyprzedzającego dostosowywania jej do słabszego popytu . Ogólnie bilans pod koniec 2026 r. wydaje się bardzo wyrównany: nieco słabszy wzrost popytu, lecz nadal zdyscyplinowana podaż OPEC+, niskie zapasy i zakłócenia związane z wojną utrzymują w krótkim terminie asymetrię ryzyka po stronie wzrostów.

Marże rafineryjne i ciasnota na rynku oleju napędowego

Średnie destylaty pozostają kluczowym czynnikiem wzrostowym dla całego kompleksu. Cracki ICE na niskosiarkowy olej gazowy względem WTI nadal rosną, odzwierciedlając zarówno silny sezonowy popyt na ogrzewanie i transport, jak i strukturalnie niskie światowe zapasy oleju napędowego . Wyraźna struktura backwardation na rynku oleju gazowego – od 1,466.00 USD/t w listopadzie 2026 r. do około 770–780 USD/t pod koniec 2031 r. – wskazuje na premię za baryłki prompt i podkreśla zachętę dla rafinerii do maksymalizacji uzysku destylatów.

Najnowsze tygodniowe dane U.S. EIA pokazują, że komercyjne zapasy ropy utrzymują się tylko nieznacznie powyżej średniej pięcioletniej, podczas gdy zapasy destylatów są wyraźnie poniżej normalnych przedziałów po wielokrotnych spadkach w III kwartale i na początku IV kwartału 2026 r. . Taka konfiguracja zapasów, w połączeniu z mocnymi crackami, wyjaśnia, dlaczego ceny ropy utrzymują się wysoko mimo obniżenia prognoz popytu: rafinerie nadal agresywnie licytują za ropę, którą można przerobić na wysokomarżowy olej napędowy.

Perspektywy krótkoterminowe i pogoda

W drugiej połowie października fundamenty wskazują na mieszane, lecz z przewagą mocnych cen perspektywy dla ropy. Po stronie spadkowej obniżona prognoza popytu IEA i oznaki spowolnienia makroekonomicznego, szczególnie w gospodarkach OECD, będą ograniczać wzrosty i mogą prowadzić do redukcji części długich pozycji w odroczonych kontraktach . Po stronie wzrostowej trwające ataki na Bliskim Wschodzie i napięcia regionalne podtrzymują premię za ryzyko geopolityczne, szczególnie dla Brent, ponieważ rynki ponownie wyceniają potencjalne zakłócenia na kluczowych szlakach eksportowych .

Ryzyko pogodowe koncentruje się na zimie na półkuli północnej. Prognozy z początku sezonu wskazują na normalne lub chłodniejsze od średniej warunki w części Europy i Ameryki Północnej, co wsparłoby popyt na olej opałowy i napędowy oraz dodatkowo ograniczyło dostępność średnich destylatów. W takim scenariuszu obecna struktura backwardation mogłaby jeszcze bardziej się pogłębić na krótkim końcu krzywej, szczególnie w razie przestojów w rafineriach lub ograniczeń logistycznych. Z kolei nieoczekiwanie łagodna zima pozostaje jednym z niewielu wiarygodnych krótkoterminowych impulsów spadkowych dla wzrostu cen ropy napędzanego przez produkty.

Perspektywy handlowe

• Cena ropy outright: Przy WTI na listopad 2026 r. w pobliżu 95 USD/bbl i Brent na grudzień 2026 r. blisko 106 USD/bbl relacja ryzyka do zysku przemawia obecnie za bardziej taktycznym podejściem. Nowe długie pozycje outright powinny być ściśle zarządzane pod względem ryzyka z uwagi na obniżone prognozy popytu, jednak spadki WTI w kierunku niskich poziomów 90 USD prawdopodobnie przyciągną kupujących, dopóki cracki na oleju napędowym pozostaną mocne.
• Struktura krzywej: Wyraźna struktura backwardation od 2026 r. do początku lat 30. przemawia za utrzymywaniem długich pozycji w spreadach czasowych (long na najbliższych/short na odroczonych kontraktach), zamiast za dużymi zakładami kierunkowymi, szczególnie na WTI, gdzie spready między pierwszym a drugim miesiącem oraz 12-miesięczne są bardzo wysokie.
• Ropa względem produktów: Siła oleju gazowego ICE w relacji do ropy sprzyja strategiom long na średnich destylatach/short na cracku ropy lub, w przypadku uczestników rynku fizycznego, maksymalizacji uzysku destylatów. Transakcje te stają się jednak coraz bardziej zatłoczone; należy uważnie monitorować pozycjonowanie i wezwania do uzupełnienia depozytu.
• Strategia zabezpieczania: Odbiorcy końcowi narażeni na ceny oleju napędowego powinni zabezpieczyć co najmniej część zapotrzebowania na IV kwartał 2026 r. – I kwartał 2027 r., podczas gdy producenci upstream mogą rozważyć stopniowe zawieranie dodatkowych zabezpieczeń dalej na krzywej, gdzie ceny WTI i Brent pozostają powyżej 60 USD/bbl mimo słabszych oczekiwań dotyczących popytu.

3-dniowa perspektywa kierunkowa (najbliższy kontrakt)